ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.138

20.138.1

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमामिव ।
स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥ २०.१३८.१ ॥

ಮಹಾನ್ ಇಂದ್ರನು, ತನ್ನ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರ್ಜನ್ಯನು ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ, ವತ್ಸನ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದನು.

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः ।
विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥ २०.१३८.२ ॥

ಋತವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವರ ಸಂತತಿಯನ್ನು ವಹ್ನಿಗಳು ಮುಂದೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಾಗ, ವಿಪ್ರರು ಋತದ ವಹನದಿಂದ (ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರು).

कण्वाः इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् ।
जामि ब्रुवत आयुधम् ॥ २०.१३८.३ ॥

ಕಣ್ವರು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞದ ಸಾಧನವಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ಮಾತನಾಡುವವನಿಗೆ ಬಂಧುವಾದ ಆಯುಧವಾದನು.