அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.138

20.138.1

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमामिव ।
स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥ २०.१३८.१ ॥

பெரிய இந்திரன், தன் வலிமையால் மேகம் மழையைப் பொழிவது போல், வத்சனின் துதிகளால் வளர்ந்தான்.

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः ।
विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥ २०.१३८.२ ॥

ருதத்தை வளர்க்கும் குழந்தைகளை ஹவிவாஹகர்கள் முன்னெடுத்துச் சென்றபோது, ஞானியர் ருதத்தின் சுமையால் (அவ்வாறு செய்தனர்).

कण्वाः इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् ।
जामि ब्रुवत आयुधम् ॥ २०.१३८.३ ॥

கண்வர்கள் இந்திரனைத் துதிகளால் யஞ்ஞத்தின் சாதனமாக ஆக்கியபோது, அவன் பேசுபவனுக்கு உறவினனாய் ஆயுதமாக ஆனான்.