ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.7

20.7.1

उद्घेदभि श्रुतामघं वृषभं नर्यापसम् ।
अस्तारमेषि सूर्य ॥ २०.७.१ ॥

ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಪತ್ತುಳ್ಳ, ವೃಷಭನಾದ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಶೀಲನಾದವನ ಕಡೆಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಏಳು; ನೀನು ವಜ್ರವನ್ನು ಎಸೆಯುವವನು, ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀ.

नव यो नवतिं पुरो बिभेद बाह्वोजसा ।
अहिं च वृत्रहावधीत् ॥ २०.७.२ ॥

ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳ ಬಲದಿಂದ ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತು ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿದವನು; ವೃತ್ರಹಂತಕನು ಅಹಿಯನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

स न इन्द्रः शिवः सखाश्वावद्गोमद्यवमत् ।
उरुधारेव दोहते ॥ २०.७.३ ॥

ಆ ಇಂದ್ರನು ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರ ಮಿತ್ರ; ಕುದುರೆ, ಹಸು, ಜವೆಗೋದಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದವನು; ಬಹುಧಾರೆಯ ಹಸು ಹಾಲು ಕೊಡುವಂತೆ (ಕೊಡುತ್ತಾನೆ).

इन्द्र क्रतुविदं सुतं सोमं हर्य पुरुष्टुत ।
पिबा वृषस्व तातृपिम् ॥ २०.७.४ ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ಯಜ್ಞ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತವನೇ, ಬಹುಸ್ತುತನೇ, ಹಿಂಡಿದ ಸೋಮದ ಕಡೆಗೆ ಬಾ; ಕುಡಿ, ಹರ್ಷಿಸು, ತೃಪ್ತನಾಗುವವರೆಗೆ.