ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.7

20.7.1

उद्घेदभि श्रुतामघं वृषभं नर्यापसम् ।
अस्तारमेषि सूर्य ॥ २०.७.१ ॥

ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧନସମ୍ପନ୍ନ, ବୃଷଭ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କର୍ମଠ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଉଠ; ତୁମେ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପକାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛ।

नव यो नवतिं पुरो बिभेद बाह्वोजसा ।
अहिं च वृत्रहावधीत् ॥ २०.७.२ ॥

ଯିଏ ନିଜ ବାହୁବଳରେ ନବେ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ; ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଅହିକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ।

स न इन्द्रः शिवः सखाश्वावद्गोमद्यवमत् ।
उरुधारेव दोहते ॥ २०.७.३ ॥

ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ମଙ୍ଗଳକାରୀ ସଖା; ଅଶ୍ୱ, ଗୋ, ଯବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ବହୁଧାରା ଗାଈ ଯେମିତି କ୍ଷୀର ଦିଏ, ସେମିତି (ଦିଅନ୍ତି)।

इन्द्र क्रतुविदं सुतं सोमं हर्य पुरुष्टुत ।
पिबा वृषस्व तातृपिम् ॥ २०.७.४ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣୁଥିବା, ବହୁ ସ୍ତୁତ, ନିଷ୍କାସିତ ସୋମ ଆଡ଼କୁ ଆସ; ପାନ କର, ହର୍ଷିତ ହୁଅ, ତୃପ୍ତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।