அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.124.1
दिवो नु मां बृहतो अन्तरिक्षादपां स्तोको अभ्यपप्तद्रसेन ।
समिन्द्रियेन पयसाहमग्ने छन्दोभिर्यज्ञैः सुकृतां कृतेन ॥ ६.१२४.१ ॥
விண்ணிலிருந்தும் அந்த பெரிய வெளியிலிருந்தும் நீரின் ஒரு துளி என்மேல் விழுந்தது; சாறு, புலனாற்றல், பாலுடன். அக்னியே, நான் சந்தஸ்களாலும் யாகங்களாலும் நல்ல செயல்களின் பலனாலும் இணைந்தேன்.
6.124.2
यदि वृक्षादभ्यपप्तत्फलं तद्यद्यन्तरिक्षात्स उ वायुरेव ।
यत्रास्पृक्षत्तन्वो यच्च वासस आपो नुदन्तु निर्ऋतिं पराचैः ॥ ६.१२४.२ ॥
அது ஒரு மரத்திலிருந்து பழம் விழுந்ததோ, அல்லது வெளியிலிருந்து வந்த காற்றோ — அது காற்றே. உடலையோ ஆடையையோ எங்கே தொட்டதோ, அதனை நீர்கள் விலக்கட்டும்; நிர்ருதியை தொலைவில் துரத்தட்டும்.
6.124.3
अभ्यञ्जनं सुरभि सा समृद्धिर्हिरण्यं वर्चस्तदु पूत्रिममेव ।
सर्वा पवित्रा वितताध्यस्मत्तन् मा तारीन् निर्ऋतिर्मो अरातिः ॥ ६.१२४.३ ॥
நறுமணமான அபிஞ்சனம் அதுவே செழிப்பு; பொன்னும் ஒளியும் அவ்வாறே தூய்மைப்படுத்துபவை. எல்லா தூய்மைப்படுத்தும் நீர்களும் எங்கள்மேல் விரிந்துள்ளன; நிர்ருதியும் அராதியும் என் உடலைக் கடக்காதிருக்கட்டும்.