અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.31

6.31.1

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ ६.३१.१ ॥

આ ટપકાંવાળી ગાય આગળ વધી; માતાને આગળ બેસાડી, પિતા સાથે સ્વર્ગ તરફ ગઈ.

अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः ।
व्यख्यन् महिषः स्वः ॥ ६.३१.२ ॥

એની અંદર ઝળહળતી જ્યોતિઓ પ્રાણ અને અપાનથી વિચરે છે; મહાન તે સ્વર્ગને પ્રકાશિત કરે છે.

त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत् ।
प्रति वस्तोरहर्द्युभिः ॥ ६.३१.३ ॥

ત્રીસ ધામવાળું વાક્-પતંગ ઝળકે છે; તે ઉષા તરફ અને દિવસો સાથે આશ્રય લે છે.