अथर्ववेद · सूक्त 6.31

6.31.1

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ ६.३१.१ ॥

ही ठिपक्यांची गाय पुढे सरसावली; आईला पुढे बसवून, वडिलांसह स्वर्गाकडे निघाली.

अन्तश्चरति रोचना अस्य प्राणादपानतः ।
व्यख्यन् महिषः स्वः ॥ ६.३१.२ ॥

हिच्या आत तेजस्वी प्रकाश प्राण आणि अपानातून संचार करतात; महान ती स्वर्गाला प्रकाशित करते.

त्रिंशद्धामा वि राजति वाक्पतङ्गो अशिश्रियत् ।
प्रति वस्तोरहर्द्युभिः ॥ ६.३१.३ ॥

तीस धाम असलेला वाक्-पतंग प्रकाशतो; तो पहाटेकडे आणि दिवसांसह आश्रय घेतो.