અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.65

6.65.1

अव मन्युरवायताव बाहू मनोयुजा ।
पराशर त्वं तेषां पराञ्चं शुष्ममर्दयाधा नो रयिमा कृधि ॥ ६.६५.१ ॥

તેમનો ક્રોધ નીચે નમાવાયો; તેમની બંને ભુજાઓ મનથી બાંધી દેવાઈ. હે પરાશર, તું તેમના પાછા હટતા બળને કચડી નાખ; પછી અમારા માટે ધન સ્થાપ.

निर्हस्तेभ्यो नैर्हस्तं यं देवाः शरुमस्यथ ।
वृश्चामि शत्रूणां बाहून् अनेन हविषाऽहम् ॥ ६.६५.२ ॥

હે દેવો, નિઃશસ્ત્રો પર તમે જે બાણ ફેંકો છો, તે નિઃશસ્ત્રતા સાથે, આ હવિથી હું શત્રુઓના બાહુ કાપી નાખું છું.

इन्द्रश्चकार प्रथमं नैर्हस्तमसुरेभ्यः ।
जयन्तु सत्वानो मम स्थिरेणेन्द्रेण मेदिना ॥ ६.६५.३ ॥

ઇન્દ્રે પ્રથમ અસુરો માટે નિઃશસ્ત્રતા રચી. મારા વીરો સ્થિર ઇન્દ્ર અને મિત્ર સાથે જીતે.