अथर्ववेद · सूक्त 6.65

6.65.1

अव मन्युरवायताव बाहू मनोयुजा ।
पराशर त्वं तेषां पराञ्चं शुष्ममर्दयाधा नो रयिमा कृधि ॥ ६.६५.१ ॥

त्यांचा क्रोध खाली झुकवला गेला; त्यांचे दोन्ही बाहू मनाने बांधले गेले. हे पराशरा, तू त्यांचे मागे हटणारे बल चिरडून टाक; मग आमच्यासाठी धन निर्माण कर.

निर्हस्तेभ्यो नैर्हस्तं यं देवाः शरुमस्यथ ।
वृश्चामि शत्रूणां बाहून् अनेन हविषाऽहम् ॥ ६.६५.२ ॥

हे देवांनो, निःशस्त्र लोकांवर तुम्ही जे बाण सोडता, त्या निःशस्त्रतेसह, या हविने मी शत्रूंचे बाहू छाटतो.

इन्द्रश्चकार प्रथमं नैर्हस्तमसुरेभ्यः ।
जयन्तु सत्वानो मम स्थिरेणेन्द्रेण मेदिना ॥ ६.६५.३ ॥

इंद्राने प्रथम असुरांसाठी निःशस्त्रता निर्माण केली. माझे वीर स्थिर इंद्र आणि मित्रासह जिंकोत.