અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.67

6.67.1

परि वर्त्मानि सर्वत इन्द्रः पूषा च सस्रतुः ।
मुह्यन्त्वद्यामूः सेना अमित्राणां परस्तराम् ॥ ६.६७.१ ॥

ઇન્દ્ર અને પૂષા ચારેબાજુ માર્ગોમાં ફર્યા છે. આજે શત્રુઓની એ સેનાઓ મૂંઝાઈ જાય, તેઓ વધુ દૂર ચાલ્યા જાય.

मूढा अमित्राश्चरताशीर्षाण इवाहयः ।
तेषां वो अग्निमूढानामिन्द्रो हन्तु वरंवरम् ॥ ६.६७.२ ॥

તે શત્રુઓ મૂંઝાઈને માથા વિનાના સાપની જેમ ફરે છે. અગ્નિથી મૂંઝાયેલા તમારામાંના દરેકને ઇન્દ્ર એક પછી એક મારી નાખે.

ऐषु नह्य वृषाजिनं हरिणस्य भियं कृधि ।
पराङमित्र एषत्वर्वाची गौरुपेषतु ॥ ६.६७.३ ॥

આમના પર બળદનું ચામડું બાંધ; હરણ જેવો ભય ઉત્પન્ન કર. શત્રુ પાછળ ભાગે; ગાય આપણી તરફ આવે.