Mahābhārata · Adhyāya 8.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.45.1
दृष्ट्वा कर्ण महावीर्य युयुत्सुं समास्थितम् ।
चुक्रुशुः कुरवः सर्वे हृष्टरुपाः समन्ततः ॥ ८.४५.१ ॥
Als sie Karṇa von großer Tapferkeit und Yuyutsu kampfbereit dastehen sahen, erhoben alle Kurus mit freudigem Antlitz von allen Seiten ihren Ruf.
8.45.2
ततो दुन्दुभिनिर्घोषैर्भेरीणां निनदेन च ।
कोणशब्दैश्च विविधैर्गर्जितैश्च तरस्विनाम् ।
निर्ययुस्तावकाः सर्वे मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ८.४५.२ ॥
Da zogen alle eure Krieger hinaus, unter dem Donner der Dundubhi-Trommeln, dem Klang der Bherī-Pauken, mannigfachen Saitenklängen und dem Gebrüll der Tapferen, und machten den Tod selbst zum Entschluss, nicht zurückzuweichen.
8.45.3
प्रयाते तु ततः कर्णे रथेषु मुदितेषु च ।
चचाल च मही सर्वा ररास च सुविस्वरम् ॥ ८.४५.३ ॥
Als Karṇa aufgebrochen war und die Streitwagen frohlockten, bebte die ganze Erde und dröhnte mit einem sehr rauhen Laut.
8.45.4
निः सरतो व्यदृश्यन्त सूर्यात्सप्ता महाग्रहाः ॥ ८.४५.४ ॥
Als sie hinauszogen, erschienen sieben große Planeten aus der Sonne.
8.45.5
उल्कापाताश्च संजज्ञुर्दिग्दाहाश्चैव दारुणाः ।
तथाऽश्न्यश्च संपेतुर्ववुर्वाताश्च भैरवाः ॥ ८.४५.५ ॥
Meteore fielen, in den Himmelsrichtungen brachen furchtbare Brände aus, Blitze schlugen ein und schreckliche Winde wehten.
8.45.6
मृगपक्षिगणाश्चैव पृतनां बहुशस्तव ।
अपसव्यं तदा चक्रुर्वेद्यन्तो महाभयम् ॥ ८.४५.६ ॥
Scharen von Tieren und Vogelschwärme zogen auf vielerlei Weise nach links um eure Heerschar und kündigten großen Schrecken an.
8.45.7
प्रस्थितस्य च कर्णस्य निपेतुस्तुरगा भुवि ।
अस्थिवर्ष च पतितमन्तरिक्षाद्भयानकम् ॥ ८.४५.७ ॥
Als Karṇa aufbrach, stürzten seine Pferde zu Boden, und vom Himmel fiel ein schrecklicher Regen aus Knochen.
8.45.8
जज्वलुश्चैव शस्त्राणि ध्वजाश्चैव चकम्पिरे ।
अश्रूणि च् व्यमुञ्चन्त वाहनानि विशांपते ॥ ८.४५.८ ॥
Die Waffen loderten, die Banner zitterten, und die Reittiere vergossen Tränen, o Herr der Völker.
8.45.9
एते चान्ये च बहव उत्पातास्तत्र मारिप ।
समुत्मेतुर्विनाशाय कौरवाणां सुदारुणाः ॥ ८.४५.९ ॥
Und dort, o Herr, erhoben sich diese und viele andere Vorzeichen, überaus schrecklich zum Untergang der Kurus.
8.45.10
न च तान्गणयमासुः सर्वे दैवेन मोहिताः ।
प्रस्थितं सूतपुत्रं च जयेत्यूचर्नराधिपाः ॥ ८.४५.१० ॥
Vom Schicksal verblendet, achteten all jene Könige ihrer nicht und riefen »Sieg!« dem Sohn des Wagenlenkers zu, als er aufbrach.
8.45.11
शल्येन सहितं दृष्ट्वा कर्णमाहवशोभिनम् ।
निर्जितान्पाण्डवांश्चैव मेनिरे तत्र कौरवाः ॥ ८.४५.११ ॥
Als sie Karṇa sahen, im Kampf erstrahlend zusammen mit Śalya, glaubten die Kurus, die Pāṇḍavas seien schon besiegt.
8.45.12
ततो रथस्थः परवीरहन्ता भीष्मद्रोणावतिवीर्यौ समीक्ष्य ।
समुज्ज्वलन्भास्करपावकाभो वैकर्तनोऽसौ रथकुञ्जरो वृषा ॥ ८.४५.१२ ॥
Da blickte Vaikartana, auf seinem Wagen stehend, der Töter feindlicher Helden, leuchtend wie Sonne und Feuer, dieser Stier und Elefant unter den Wagenkämpfern, auf Bhīṣma und Droṇa, die beiden Männer von großer Kraft.
8.45.13
स शल्यमाभाष्य जगाद् वाक्यं पार्थस्य दृष्ट्वाऽप्रतिमं च कर्म ।
मानेन दर्णेण विदह्यमानः क्रोधेन दीप्यन्निव निः श्वसंश्च ॥ ८.४५.१३ ॥
Nachdem er Śalya angesprochen hatte und Pārthas unvergleichliche Tat gesehen hatte, sprach er, von Stolz und Zorn brennend, gleichsam glühend und tief seufzend, diese Worte.
8.45.14
नाहं महेन्द्रादपि वज्रपाणेः क्रुध्दाद्विभेम्यात्तधनू रथस्यः ।
दृष्ट्वाऽपि भीष्मप्रमुखाञ्शयानान्नत्वेव मां सा स्थिरता जहाति ॥ ८.४५.१४ ॥
Ich fürchte mich nicht einmal vor Mahendra, dem Donnerkeilträger, wenn er zornig ist, ich, der ich mit dem Bogen in der Hand auf dem Wagen stehe. Selbst wenn ich Bhīṣma und die übrigen Vordersten erschlagen daliegen sehe, verlässt mich jene Standhaftigkeit nicht.
8.45.15
महेन्द्रविष्णुप्रतिमावनिन्दितौ रथाश्चनागप्रवरप्रमाथिनौ ।
अवध्यकल्पौ निहतौ यदा परैस्तथापि मे नास्ति रणेऽद्य साध्वसम् ॥ ८.४५.१५ ॥
Obwohl Wagenkämpfer, Indra und Viṣṇu gleich, makellos, Vernichter der besten Elefanten, unbesiegbar scheinend, vom Feind erschlagen wurden, habe ich dennoch heute im Kampf keine Furcht.
8.45.16
समीक्ष्य सङ्ख्येऽतिबलान्नराधिपान् ससूतमातङ्गरथान्परैर्हतान् ।
कथं न सर्वानहितान्रणेऽवधीन्महास्त्रविद्वाह्मणपुङ्गवो गुरुः ॥ ८.४५.१६ ॥
Wie kommt es, dass der Lehrer, Kenner der großen Waffen und der beste der Brahmanen, im Kampf nicht alle Feinde erschlug, da er doch sah, wie die sehr starken Könige samt Wagenlenkern, Elefanten und Wagen vom Feind erschlagen wurden?
8.45.17
स संस्मरन्द्रोणमहं महाहवे ब्रवीमि सत्यं कुरवो निबोधत ।
नवो मदन्यः प्रसहेद्रणेऽर्जुनं समागतं मृत्युमिवोग्ररुपिणम् ॥ ८.४५.१७ ॥
Sich an Droṇa erinnernd, sprach er: Hört, ihr Kurus, ich sage euch die Wahrheit in dieser großen Schlacht. Wer außer mir könnte Arjuna, der im Kampf erschienen ist wie der Tod in furchtbarer Gestalt, standhalten?
8.45.18
शिक्षा प्रसादश्च बलं धृतिश्च द्रोणे महास्त्राणि च संनतिश्च ।
स चेदगान्मृत्युवशं महात्मा सर्वानन्यानातुरानद्य मन्ये ॥ ८.४५.१८ ॥
Lehre, Gnade, Stärke, Standhaftigkeit, die großen Waffen und Demut waren in Droṇa. Wenn jener Großseelige der Macht des Todes verfallen ist, dann halte ich heute alle anderen für betrübt.
8.45.19
नेह ध्रुवं किंचिदपि प्रचिन्तयन् वदामि लोके कर्मणो नित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसंशयो भावं कुर्वीताद्य गुरौ निपातिते ॥ ८.४५.१९ ॥
Ohne hier etwas Gewisses zu bedenken, sage ich dies wegen der ständigen Verbindung mit dem Handeln in der Welt. Wer könnte am Morgen, da der Lehrer gefällt ist, frei von Zweifel heute seine Haltung einnehmen?
8.45.20
न नूनमस्त्राणि बलं पराक्रमः क्रियाः सुनीतं परमायुधानि वा ।
अलं मनुष्यस्य सुखाय वर्तितुं तथाहि युध्दे निहतः परैर्गुरुः ॥ ८.४५.२० ॥
Gewiss genügen weder Waffen, Stärke, Tapferkeit, Taten, gute Politik noch höchste Waffen einem Menschen, um glücklich zu leben, denn im Kampf wurde der Lehrer von Feinden erschlagen.
8.45.21
हुताशनादित्यसमानतेजसं पराक्रमे विष्णुपुरंदरोपमम् ।
नये बृहस्पत्युशनः समं सदा न चैनमस्त्रं तदुपास्त दुःसहम् ॥ ८.४५.२१ ॥
Den, dessen Glanz dem Feuer und der Sonne gleichkam, dem Viṣṇu und Indra an Tapferkeit gleich, und der stets Bṛhaspati und Uśanas an Klugheit gleichkam, den berührte jene unerträgliche Waffe nie.
8.45.22
संप्रक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराभूते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
कृत्यं मया नाद्य जानामि शल्य प्रयाहि तस्माद्विषतामनीकम् ॥ ८.४५.२२ ॥
Da die Tapferkeit der Söhne Dhṛtarāṣṭras besiegt ist und Frauen und Kinder laut weinen, o Śalya, kenne ich heute meine Pflicht nicht; darum zieh vor zum Heer der Feinde.
8.45.23
स यत्र राजा पाण्डवः सत्यसन्धो व्यवस्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
स वासुदेवः सात्यकिः सृञ्जयाश्च यमौ च कस्तान्विषहेन्मदन्यः ॥ ८.४५.२३ ॥
Wo König Pāṇḍava, dem Schwur treu, mit Bhīmasena und Arjuna steht, dort sind auch Vāsudeva, Sātyaki, die Sṛñjayas und die Zwillinge. Wer außer mir könnte ihnen standhalten?
8.45.24
तस्मात्क्षिप्रं मद्रपते प्रयाहि रणे पाञ्चालान्पाण्डवान्सृञ्जयांश्च ।
तान्वा हिनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.४५.२४ ॥
Darum, Herr der Madras, zieh schnell in den Kampf, zu den Pāñcālas, Pāṇḍavas und Sṛñjayas. Sie im Gefecht treffend, werde ich sie erschlagen, oder ich gehe mit Droṇa an der Spitze zu Yama.
8.45.25
नत्वेवाहं न गमिष्यामि मध्ये तेषां शूराणामिति शल्याद्य विध्दि ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि द्रोणम् ॥ ८.४५.२५ ॥
Doch wisse dies heute, Śalya: Ich werde nicht in die Mitte jener Helden gehen. Verrat an einem Freund ist für mich nicht zu ertragen; das Leben aufgebend, will ich Droṇa folgen.
8.45.26
प्राज्ञस्य मूढस्य च जीवितान्ते नास्ति प्रमोक्षोऽन्तकसन्निभस्य ।
अतो विद्वन्नभियोत्स्यामि पार्थ दिष्टं न शक्यं व्यतिवर्तितुं वै ॥ ८.४५.२६ ॥
Für den Weisen wie für den Toren gibt es am Lebensende keine Befreiung von einem, der dem Tod gleicht. Daher, o Gelehrter, werde ich gegen den Sohn Pṛthās kämpfen; das Schicksal lässt sich nicht überschreiten.
8.45.27
कल्याणवृत्तः सततं हि राजा वैचित्रवीर्यस्य सुतो ममासीत् ।
तस्यार्थसिध्द्यर्थमहं त्यजामि प्रियान्भोगान्दुस्त्यजं जीवितं च ॥ ८.४५.२७ ॥
Der König, Sohn Vicitravīryas, war stets von gutem Wandel. Um sein Ziel zu erreichen, gebe ich die lieben Genüsse und das schwer aufzugebende Leben auf.
8.45.28
वैयाघ्रचर्माणमकूजनाक्षं हैमं त्रिकोशं रजतत्रिवेणुम् ।
रथप्रवर्ह तुरगप्रवर्है र्युक्तं प्रादान्मह्यमिमं हि रामः ॥ ८.४५.२८ ॥
Rāma gab mir diesen Wagen, mit Tigerfell bedeckt, mit lautlosem Achsenlager, golden, dreifach ummantelt, mit drei silbernen Deichseln, bespannt mit Pferden.
8.45.29
धनूंषि चित्राणि निरिक्ष्य शल्य ध्वजान्गदाः सायकांश्चोग्ररुपान् ।
असिं च दीप्तं परमायुधं च शङ्खं च शुभ्रं स्वनवन्तमुग्रम् ॥ ८.४५.२९ ॥
O Śalya, nachdem ich die wunderbaren Bogen, Banner, Keulen, grimmig geformten Pfeile, das flammende Schwert, die höchste Waffe und die helle, dröhnende, furchtbare Muschel betrachtet habe.
8.45.30
पताकिनंवज्रनिपातनिः स्वनं सिताश्वयुक्तं शुभतूणशोभितम् ।
इमं समास्थाय रथर्षभं रणे दृढं हनिष्याम्यहमर्जुनं बलात् ॥ ८.४५.३० ॥
Ich besteige diesen besten aller Wagen, mit Bannern, der donnert wie der Fall des Blitzes, bespannt mit weißen Pferden, geschmückt mit schönen Köchern, und werde Arjuna im Kampf fest und mit Gewalt erschlagen.
8.45.31
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे पाण्डुपुत्रम् ।
तं वा हनिष्यामि रणे समेत्य यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.४५.३१ ॥
Selbst wenn der Tod, der alles nimmt, den Sohn Pāṇḍus im Kampf stets wachsam beschützte, werde ich ihm im Kampf begegnen und ihn erschlagen, oder ich werde mit Droṇa an der Spitze zu Yama gehen.
8.45.32
यमवारुणकुबेरवासवा वा यदि युगपत्सगणा महाहवे ।
जुगुपुरिह समेत्य फल्गुनं किमु बहुना सह तैर्जयामि तम् ॥ ८.४५.३२ ॥
Selbst wenn Yama, Varuṇa, Kubera und Indra mit ihren Gefolgen zugleich in dieser großen Schlacht kämen, um Phalguna zu beschützen, wozu viele Worte? Ich werde ihn mit ihnen besiegen.
8.45.33
इति रणरभसस्य कत्थत स्तदुपनिशम्य वश्वः स मद्रराट ।
अवहसदवमन्य वीर्यवान् प्रतिषिषिधे च जगाद् चोत्तरम् ॥ ८.४५.३३ ॥
Als er Karṇa so prahlen hörte, der nach Kampf verlangte, lachte der tapfere Herr der Madras verächtlich, hielt ihn zurück und erwiderte Folgendes.
8.45.34
विरम् विरम् कर्ण कत्थना दतिरभसोऽप्यतिवाचमुक्तवान् ।
क्कच हि नरवरो धनंजयः क्क पुनरिह त्वमहो नराधमः ॥ ८.४५.३४ ॥
Halt ein, halt ein, Karṇa! Hör auf mit deinem Prahlen. In deinem übermäßigen Eifer hast du maßlos geredet. Wo ist Dhanaṃjaya, der beste der Männer, und wo bist du hier, du niedrigster der Männer, weh!
8.45.35
यदुसदनमुपेन्द्रपालितं त्रिदिवमिवामरराजरक्षितम् ।
प्रसभमतिविलोड्य को हरेपुरुषवरावरजामृतेऽर्जुनात् ॥ ८.४५.३५ ॥
Wer außer Arjuna könnte die Wohnstatt der Yadus, von Upendra beschützt wie der Himmel vom König der Götter, gewaltsam aufwühlen und die jüngere Schwester des besten der Männer entführen?
8.45.36
त्रिभुवनसृजमीश्वरेश्वरं क इह पुमान्भवमाह्वयेद्युधि ।
मृगवधकलहे ऋतेऽर्जुनात् सुरपतिवीर्यसमप्रभावतः ॥ ८.४५.३६ ॥
Wer hier außer Arjuna, dessen Tapferkeit und Macht dem König der Götter gleichen, würde im Kampf Bhava, den Schöpfer der drei Welten, den Herrn der Herren, im Streit um die Hirschjagd herausfordern?
8.45.37
असुरसुरमहोरगान्नरान् गरुडपिशाचसयक्षराक्षसान् ।
इषुभिरजयदग्निगौरवात् खभिलपितं च हविर्ददौ जयः ॥ ८.४५.३७ ॥
Mit seinen Pfeilen besiegte Jaya (Arjuna) Asuras, Suras, große Schlangen, Menschen, Garuḍas, Piśācas, Yakṣas und Rākṣasas; und aus Verehrung für Agni gab er auch die im Himmel ersehnte Opfergabe.
8.45.38
स्मरसि ननु यदा परैर्हृतः सहधृतराष्ट्रसुतो विमोक्षितः ।
अधिरथज नरोत्तमैर्युतान् कुरुषु बहून्विनिहत्य तानरीन् ॥ ८.४५.३८ ॥
Erinnerst du dich, Sohn des Adhiratha, als du zusammen mit den Söhnen Dhṛtarāṣṭras von Feinden gefangen wurdest und nach der Tötung vieler Feinde, die von den besten Männern unter den Kuru begleitet wurden, befreit wurdest?
8.45.39
प्रथममपि पलायिते त्वयि प्रियकलहा धृतराष्ट्रसूनवः ।
स्मरसि ननु यदा प्रमोचिताः खचरगणानवजित्य पाण्डवैः ॥ ८.४५.३९ ॥
Als du zuvor flohst, waren die streitsüchtigen Söhne Dhṛtarāṣṭras da. Erinnerst du dich, wie die Pāṇḍava die Scharen der Himmelswanderer besiegten und sie befreiten?
8.45.40
समुदितबलवाहनाः पुनः पुरुषवरेण जिताः स्थ गोग्रहे ।
सगुरुगुरुसुताः सभीष्मकाः किमु न जितः स तदा त्वयाऽर्जुनः ॥ ८.४५.४० ॥
Als ihr bei dem Rinderraub wieder vom besten der Männer besiegt wurdet, obwohl ihr mit Heeren und Reittieren versammelt wart, mit dem Lehrer, dem Sohn des Lehrers und Bhīṣma, warum hast du jenen Arjuna damals nicht besiegt?
8.45.41
इदमपरमुपस्थितं पुनस्तव निधनाय सुयुध्दमद्य वै ।
यदि न रिपुभयात्पलायसे समरगतोऽद्य हतोऽसि सूतज ॥ ८.४५.४१ ॥
Hier erhebt sich wieder eine heftige Schlacht zu deinem Verderben. Wenn du nicht aus Furcht vor dem Feind fliehst, wirst du, im Kampf erschienen, heute erschlagen werden, Sohn des Wagenlenkers.
8.45.42
इति बहुपरुषं प्रभाषति प्रमनसि मद्रपतौ रिपुस्तवम् ।
भृशमभिरुषितः परंतपः कुरुपृतनापतिराह मद्रपम् ॥ ८.४५.४२ ॥
Als der Herr der Madra diese vielen harten Worte sprach, sein Geist verwirrt, sprach dein Feind, der Peiniger der Feinde und Heerführer der Kuru, tief erzürnt zum Herrn der Madra.
8.45.43
भ्वतु भवतु किं विकत्थसे ननु मम तस्य हि युध्दमुद्यतम् ।
यदि स जयति मामिहाहवे तत इदमस्तु सुकत्थितं तव ॥ ८.४५.४३ ॥
Es sei, es sei. Warum prahlst du? Gewiss ist mein Kampf mit ihm bereit. Wenn er mich hier im Kampf besiegt, dann mögen deine Worte gut gesprochen sein.
8.45.44
एवमस्त्विति मद्रेश उक्त्वा नोत्तरमुक्तवान् ।
याहि शल्येति चाप्येनं कर्णः प्राह युयुत्सया ॥ ८.४५.४४ ॥
Der Herr der Madras sprach: »So sei es« und gab keine Antwort. Und Karṇa, kampflustig, sprach zu ihm: »Fahre weiter, o Śalya.«
8.45.45
स रथः प्रययौ शत्रून्निध्नतः शल्यसारथिः ।
निध्नन्नमित्रान्समरे तमोध्नः सविता यथा ॥ ८.४५.४५ ॥
Jener Wagen, mit Śalya als Wagenlenker, fuhr vorwärts und erschlug die Feinde. Im Kampf die Gegner niederschlagend, leuchtete er wie die Sonne, die Vernichterin der Finsternis.
8.45.46
ततः प्रायात्प्रीतिमान्वै रथेन वैयाघ्रेण श्वेतयुजाऽथ कर्णः ।
स चालोक्य ध्वजिनीं पाण्ड्वानां धनंजयं त्वरया पर्यपृच्छत् ॥ ८.४५.४६ ॥
Da fuhr Karṇa, erfreut, in seinem mit tigerartigen weißen Pferden bespannten Wagen vorwärts. Als er das Heer der Pāṇḍavas sah, fragte er hastig nach Dhanaṃjaya.