மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.45.1
दृष्ट्वा कर्ण महावीर्य युयुत्सुं समास्थितम् ।
चुक्रुशुः कुरवः सर्वे हृष्टरुपाः समन्ततः ॥ ८.४५.१ ॥
மகாவீரியம் நிறைந்த கர்ணனையும் போருக்குத் தயாராக நின்ற யுயுத்சுவையும் கண்டு, மகிழ்ச்சி நிறைந்த முகத்துடன் கௌரவர்கள் அனைவரும் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் ஆரவாரம் செய்தனர்.
8.45.2
ततो दुन्दुभिनिर्घोषैर्भेरीणां निनदेन च ।
कोणशब्दैश्च विविधैर्गर्जितैश्च तरस्विनाम् ।
निर्ययुस्तावकाः सर्वे मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ८.४५.२ ॥
பின்னர் துந்துபிகளின் முழக்கங்களோடும், பேரிகைகளின் ஒலியோடும், பல்வகை கோண ஒலிகளோடும், வீரர்களின் கர்ஜனைகளோடும், உங்கள் படைவீரர்கள் அனைவரும் மரணத்தையே பின்வாங்காத உறுதியாகக் கொண்டு புறப்பட்டனர்.
8.45.3
प्रयाते तु ततः कर्णे रथेषु मुदितेषु च ।
चचाल च मही सर्वा ररास च सुविस्वरम् ॥ ८.४५.३ ॥
கர்ணன் புறப்பட்டதும், தேர்கள் மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரிக்க, முழு பூமியும் அதிர்ந்தது; மிகக் கடுமையான ஒலியுடன் அது முழங்கியது.
8.45.4
निः सरतो व्यदृश्यन्त सूर्यात्सप्ता महाग्रहाः ॥ ८.४५.४ ॥
புறப்படும்போது சூரியனிடமிருந்து ஏழு பெரிய கோள்கள் தோன்றின.
8.45.5
उल्कापाताश्च संजज्ञुर्दिग्दाहाश्चैव दारुणाः ।
तथाऽश्न्यश्च संपेतुर्ववुर्वाताश्च भैरवाः ॥ ८.४५.५ ॥
விண்கற்கள் விழுந்தன, திசைகளில் கொடிய தீ பற்றியது; அவ்வாறே இடிகள் வீழ்ந்தன, பயங்கரமான காற்றுகள் வீசின.
8.45.6
मृगपक्षिगणाश्चैव पृतनां बहुशस्तव ।
अपसव्यं तदा चक्रुर्वेद्यन्तो महाभयम् ॥ ८.४५.६ ॥
மான்களும் பறவைக் கூட்டங்களும் உங்கள் படையை நோக்கி பலவாறு வலப்புறமாக அல்லாமல் இடப்புறமாகச் சுற்றிச் சென்றன; அவை பெரும் அச்சத்தைக் குறித்தன.
8.45.7
प्रस्थितस्य च कर्णस्य निपेतुस्तुरगा भुवि ।
अस्थिवर्ष च पतितमन्तरिक्षाद्भयानकम् ॥ ८.४५.७ ॥
புறப்பட்ட கர்ணனின் குதிரைகள் நிலத்தில் வீழ்ந்தன; வானிலிருந்து பயங்கரமான எலும்புகளின் மழை பொழிந்தது.
8.45.8
जज्वलुश्चैव शस्त्राणि ध्वजाश्चैव चकम्पिरे ।
अश्रूणि च् व्यमुञ्चन्त वाहनानि विशांपते ॥ ८.४५.८ ॥
ஆயுதங்கள் சுடர்விட்டு எரிந்தன; கொடிகள் நடுங்கின; ஓ மக்களின் தலைவனே, வாகனங்கள் கண்ணீர் சிந்தின.
8.45.9
एते चान्ये च बहव उत्पातास्तत्र मारिप ।
समुत्मेतुर्विनाशाय कौरवाणां सुदारुणाः ॥ ८.४५.९ ॥
ஓ மாரிஷா, அங்கே இவையும் பிற பல அபசகுனங்களும் தோன்றின; அவை கௌரவர்களின் அழிவுக்காக மிகக் கொடியவையாக இருந்தன.
8.45.10
न च तान्गणयमासुः सर्वे दैवेन मोहिताः ।
प्रस्थितं सूतपुत्रं च जयेत्यूचर्नराधिपाः ॥ ८.४५.१० ॥
விதியால் மயக்கப்பட்ட அனைத்து மன்னர்களும் அவற்றைக் கணக்கில் கொள்ளவில்லை; புறப்பட்ட சூதபுத்திரனைப் பார்த்து "ஜெயம்!" என்று கூவினர்.
8.45.11
शल्येन सहितं दृष्ट्वा कर्णमाहवशोभिनम् ।
निर्जितान्पाण्डवांश्चैव मेनिरे तत्र कौरवाः ॥ ८.४५.११ ॥
சல்யனுடன் போரில் அழகுறும் கர்ணனைக் கண்ட கௌரவர்கள், அங்கே பாண்டவர்கள் வெல்லப்பட்டுவிட்டதாக நினைத்தனர்.
8.45.12
ततो रथस्थः परवीरहन्ता भीष्मद्रोणावतिवीर्यौ समीक्ष्य ।
समुज्ज्वलन्भास्करपावकाभो वैकर्तनोऽसौ रथकुञ्जरो वृषा ॥ ८.४५.१२ ॥
அப்போது தேர்மீது நின்ற, பகைவீரர்களைக் கொல்பவனும், சூரியனும் நெருப்பும் போல ஒளிர்பவனுமான வைகர்தனன், தேர்வீரர்களில் யானையாகிய அந்த காளை, மிகுந்த வீரியமுள்ள பீஷ்மரையும் துரோணரையும் நோக்கினான்.
8.45.13
स शल्यमाभाष्य जगाद् वाक्यं पार्थस्य दृष्ट्वाऽप्रतिमं च कर्म ।
मानेन दर्णेण विदह्यमानः क्रोधेन दीप्यन्निव निः श्वसंश्च ॥ ८.४५.१३ ॥
சல்யனிடம் பேசி, பார்த்தனின் ஒப்பற்ற செயலைக் கண்டு, பெருமையாலும் கோபத்தாலும் எரிந்து, நெருப்பெனப் பற்றியெரிந்து, பெருமூச்சு விட்டவனாய் அவன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
8.45.14
नाहं महेन्द्रादपि वज्रपाणेः क्रुध्दाद्विभेम्यात्तधनू रथस्यः ।
दृष्ट्वाऽपि भीष्मप्रमुखाञ्शयानान्नत्वेव मां सा स्थिरता जहाति ॥ ८.४५.१४ ॥
வஜ்ரத்தை ஏந்திய மகேந்திரன் கோபித்தாலும், வில்லைக் கையிலேந்தி தேரில் நின்றிருக்கும் நான் அஞ்சமாட்டேன். பீஷ்மரை முன்னிட்டு கிடக்கும் வீரர்களைக் கண்டாலும், என்னை அந்த நிலைத்தன்மை விட்டுப் போகாது.
8.45.15
महेन्द्रविष्णुप्रतिमावनिन्दितौ रथाश्चनागप्रवरप्रमाथिनौ ।
अवध्यकल्पौ निहतौ यदा परैस्तथापि मे नास्ति रणेऽद्य साध्वसम् ॥ ८.४५.१५ ॥
இந்திரனையும் விஷ்ணுவையும் ஒத்த, குற்றமற்ற, சிறந்த யானைகளை அழிக்கும் தேர்வீரர்கள், அழிக்க முடியாதவர்கள் போல் தோன்றியும் பகைவரால் கொல்லப்பட்டனர்; ஆயினும் இன்று போரில் எனக்கு அச்சம் இல்லை.
8.45.16
समीक्ष्य सङ्ख्येऽतिबलान्नराधिपान् ससूतमातङ्गरथान्परैर्हतान् ।
कथं न सर्वानहितान्रणेऽवधीन्महास्त्रविद्वाह्मणपुङ्गवो गुरुः ॥ ८.४५.१६ ॥
போரில் மிக வலிமையான அரசர்கள், சாரதிகள், யானைகள், தேர்களோடு பகைவரால் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டும், பெரும் ஆயுதங்களை அறிந்த, பிராமணர்களில் சிறந்த ஆசான் போரில் பகைவர் அனைவரையும் ஏன் கொல்லவில்லை?
8.45.17
स संस्मरन्द्रोणमहं महाहवे ब्रवीमि सत्यं कुरवो निबोधत ।
नवो मदन्यः प्रसहेद्रणेऽर्जुनं समागतं मृत्युमिवोग्ररुपिणम् ॥ ८.४५.१७ ॥
அவன் துரோணரை நினைவுகூர்ந்தவனாய்க் கூறினான்: குருக்களே, பெரும் போரில் நான் உண்மையைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள். என்னைத் தவிர வேறு யார் போரில் வந்த அர்ஜுனனை எதிர்கொள்ள முடியும்? அவன் உக்கிர வடிவுடைய மரணம் போன்றவன்.
8.45.18
शिक्षा प्रसादश्च बलं धृतिश्च द्रोणे महास्त्राणि च संनतिश्च ।
स चेदगान्मृत्युवशं महात्मा सर्वानन्यानातुरानद्य मन्ये ॥ ८.४५.१८ ॥
கல்வி, அருள், வலிமை, உறுதி, துரோணரிடம் இருந்த பெரும் அஸ்திரங்கள் மற்றும் பணிவு — இவை அனைத்தும் இருந்தன. அந்த மகாத்மா மரணத்தின் வசத்திற்குச் சென்றிருந்தால், இன்று மற்ற அனைவரும் துன்புற்றவர்களாகவே நான் கருதுகிறேன்.
8.45.19
नेह ध्रुवं किंचिदपि प्रचिन्तयन् वदामि लोके कर्मणो नित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसंशयो भावं कुर्वीताद्य गुरौ निपातिते ॥ ८.४५.१९ ॥
இங்கு உறுதியாக எதையும் சிந்தித்துச் சொல்லவில்லை; உலகில் செயலுடன் நிரந்தரத் தொடர்பு இருப்பதால் இதைச் சொல்கிறேன். ஆசிரியர் வீழ்த்தப்பட்ட இன்று, சூரியோதயத்தில் சந்தேகமின்றி எவன் தன் நிலையை வைத்துக்கொள்ள முடியும்?
8.45.20
न नूनमस्त्राणि बलं पराक्रमः क्रियाः सुनीतं परमायुधानि वा ।
अलं मनुष्यस्य सुखाय वर्तितुं तथाहि युध्दे निहतः परैर्गुरुः ॥ ८.४५.२० ॥
நிச்சயமாக அஸ்திரங்களும், வலிமையும், வீரமும், செயல்களும், நல்ல நீதியும், சிறந்த ஆயுதங்களும் மனிதனுக்கு இன்பமாக வாழ போதுமானவை அல்ல; போரில் குரு எதிரிகளால் கொல்லப்பட்டார் அல்லவா.
8.45.21
हुताशनादित्यसमानतेजसं पराक्रमे विष्णुपुरंदरोपमम् ।
नये बृहस्पत्युशनः समं सदा न चैनमस्त्रं तदुपास्त दुःसहम् ॥ ८.४५.२१ ॥
நெருப்பு மற்றும் சூரியனுக்கு இணையான ஒளியுடையவரும், வீரத்தில் விஷ்ணு, இந்திரனுக்கு ஒப்பானவரும், நீதியில் பிருஹஸ்பதி, சுக்கிரனுக்கு இணையானவருமான இவரை, தாங்க முடியாத அந்த அஸ்திரம் எப்போதும் அணுகவில்லை.
8.45.22
संप्रक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराभूते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
कृत्यं मया नाद्य जानामि शल्य प्रयाहि तस्माद्विषतामनीकम् ॥ ८.४५.२२ ॥
திருதராஷ்டிரரின் மகன்களின் வீரம் தோற்கடிக்கப்பட்டு, பெண்களும் குழந்தைகளும் கதறி அழுகையில், சல்யா, இன்று என் கடமை எனக்குத் தெரியவில்லை; ஆகவே எதிரிகளின் படையை நோக்கிச் செல்.
8.45.23
स यत्र राजा पाण्डवः सत्यसन्धो व्यवस्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
स वासुदेवः सात्यकिः सृञ्जयाश्च यमौ च कस्तान्विषहेन्मदन्यः ॥ ८.४५.२३ ॥
சத்தியச் சபதம் கொண்ட அரசன் பாண்டவன், பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் நிற்கும் இடத்திலும், வாசுதேவனும், சாத்யகியும், சிருஞ்சயர்களும், இரட்டையர்களும் இருக்கின்றனர்; என்னைத் தவிர யார் அவர்களைத் தாங்க முடியும்?
8.45.24
तस्मात्क्षिप्रं मद्रपते प्रयाहि रणे पाञ्चालान्पाण्डवान्सृञ्जयांश्च ।
तान्वा हिनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.४५.२४ ॥
ஆகவே, மத்ரர் மன்னனே, விரைவாகப் போரில் செல்; பாஞ்சாலர்களையும், பாண்டவர்களையும், சிருஞ்சயர்களையும் நோக்கிச் செல். அவர்களைச் சந்தித்து நான் அவர்களைக் கொல்வேன்; அல்லது துரோணரை முன்னிட்டு யமனிடம் செல்வேன்.
8.45.25
नत्वेवाहं न गमिष्यामि मध्ये तेषां शूराणामिति शल्याद्य विध्दि ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि द्रोणम् ॥ ८.४५.२५ ॥
ஆனால் சல்யனே, நான் அந்த வீரர்களின் நடுவே செல்லமாட்டேன் என்பதை இன்றே அறிவாயாக. நண்பனுக்குத் துரோகம் எனக்குப் பொறுக்க முடியாதது; உயிரை விட்டு நான் துரோணரைப் பின்தொடர்வேன்.
8.45.26
प्राज्ञस्य मूढस्य च जीवितान्ते नास्ति प्रमोक्षोऽन्तकसन्निभस्य ।
अतो विद्वन्नभियोत्स्यामि पार्थ दिष्टं न शक्यं व्यतिवर्तितुं वै ॥ ८.४५.२६ ॥
ஞானிக்கோ மூடனுக்கோ, வாழ்வின் முடிவில் யமனைப் போன்ற வீரனிடமிருந்து விடுதலை இல்லை. ஆகையால், அறிஞனே, நான் பிருதையின் மகனுடன் போரிடுவேன்; விதியைக் கடப்பது இயலாது.
8.45.27
कल्याणवृत्तः सततं हि राजा वैचित्रवीर्यस्य सुतो ममासीत् ।
तस्यार्थसिध्द्यर्थमहं त्यजामि प्रियान्भोगान्दुस्त्यजं जीवितं च ॥ ८.४५.२७ ॥
விசித்திரவீரியனின் மகனான அரசன், எப்போதும் நல்ல நடத்தை கொண்டவன். அவனுடைய நோக்கம் நிறைவேற, நான் அன்பான இன்பங்களையும், துறக்க கடினமான உயிரையும் துறக்கிறேன்.
8.45.28
वैयाघ्रचर्माणमकूजनाक्षं हैमं त्रिकोशं रजतत्रिवेणुम् ।
रथप्रवर्ह तुरगप्रवर्है र्युक्तं प्रादान्मह्यमिमं हि रामः ॥ ८.४५.२८ ॥
ராமன் எனக்கு இந்த ரதத்தைக் கொடுத்தான். புலித்தோலால் மூடப்பட்டது, ஓசையற்ற அச்சு கொண்டது, பொன்னாலானது, மூன்று உறைகள் கொண்டது, வெள்ளியின் மூன்று கம்பங்கள் கொண்டது, குதிரைகள் பூட்டப்பட்டது.
8.45.29
धनूंषि चित्राणि निरिक्ष्य शल्य ध्वजान्गदाः सायकांश्चोग्ररुपान् ।
असिं च दीप्तं परमायुधं च शङ्खं च शुभ्रं स्वनवन्तमुग्रम् ॥ ८.४५.२९ ॥
ஓ சல்யா, விசித்திரமான வில்களையும், கொடிகளையும், கதைகளையும், கொடிய வடிவ அம்புகளையும், ஒளிரும் வாளையும், மேலான ஆயுதத்தையும், ஒளிவீசும், ஒலிக்கும், பயங்கர சங்கையும் பார்த்து.
8.45.30
पताकिनंवज्रनिपातनिः स्वनं सिताश्वयुक्तं शुभतूणशोभितम् ।
इमं समास्थाय रथर्षभं रणे दृढं हनिष्याम्यहमर्जुनं बलात् ॥ ८.४५.३० ॥
கொடிகளுடனும், இடியின் வீழ்ச்சி போல முழங்குவதுடனும், வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டப்பட்டதும், அழகிய அம்புறாத்தூணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான இந்த சிறந்த ரதத்தில் ஏறி, போரில் உறுதியாக அர்ஜுனனை வலிமையுடன் கொல்வேன்.
8.45.31
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे पाण्डुपुत्रम् ।
तं वा हनिष्यामि रणे समेत्य यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.४५.३१ ॥
எல்லாவற்றையும் கவரும் மரணமே எப்போதும் கவனத்துடன் போரில் பாண்டுவின் மகனைக் காத்தாலும், நான் போரில் அவனை எதிர்கொண்டு கொல்வேன்; அல்லது துரோணரை முன்னிட்டு யமனிடம் செல்வேன்.
8.45.32
यमवारुणकुबेरवासवा वा यदि युगपत्सगणा महाहवे ।
जुगुपुरिह समेत्य फल्गुनं किमु बहुना सह तैर्जयामि तम् ॥ ८.४५.३२ ॥
யமன், வருணன், குபேரன், இந்திரன் ஆகியோர் தங்கள் கணங்களுடன் ஒரே சமயத்தில் இந்த பெரும் போரில் வந்து பல்குனனைக் காத்தாலும், அதிகம் சொல்வதென்ன, அவர்கள் அனைவருடனும் சேர்ந்து அவனை நான் வெல்வேன்.
8.45.33
इति रणरभसस्य कत्थत स्तदुपनिशम्य वश्वः स मद्रराट ।
अवहसदवमन्य वीर्यवान् प्रतिषिषिधे च जगाद् चोत्तरम् ॥ ८.४५.३३ ॥
போர் வேகத்தில் இவ்வாறு பெருமை பேசும் கர்ணனின் சொற்களைக் கேட்டு, வீரியம் மிக்க மத்ரநாட்டு அரசன் அவனை இகழ்ந்து நகைத்து, அவனைத் தடுத்து, மறுமொழியாகக் கூறினான்.
8.45.34
विरम् विरम् कर्ण कत्थना दतिरभसोऽप्यतिवाचमुक्तवान् ।
क्कच हि नरवरो धनंजयः क्क पुनरिह त्वमहो नराधमः ॥ ८.४५.३४ ॥
நில், நில், கர்ணா! பெருமை பேசுவதை நிறுத்து. மிகுந்த ஆவேசத்தால் நீ அளவுக்கு மீறிப் பேசிவிட்டாய். எங்கே நரரில் சிறந்த தனஞ்சயன், எங்கே இங்கிருக்கும் நீ, ஐயோ, கீழ்மகனே!
8.45.35
यदुसदनमुपेन्द्रपालितं त्रिदिवमिवामरराजरक्षितम् ।
प्रसभमतिविलोड्य को हरेपुरुषवरावरजामृतेऽर्जुनात् ॥ ८.४५.३५ ॥
உபேந்திரனால் (கிருஷ்ணனால்) காக்கப்படும் யாதவர்களின் இருப்பிடமான, தேவேந்திரனால் காக்கப்படும் சொர்க்கம் போன்ற அதை வலுவாகக் கலக்கி, அர்ஜுனனைத் தவிர யார் நரரில் சிறந்தவனின் தங்கையைக் கவர முடியும்?
8.45.36
त्रिभुवनसृजमीश्वरेश्वरं क इह पुमान्भवमाह्वयेद्युधि ।
मृगवधकलहे ऋतेऽर्जुनात् सुरपतिवीर्यसमप्रभावतः ॥ ८.४५.३६ ॥
மூவுலகையும் படைத்த, ஈசுவரர்களுக்கெல்லாம் ஈசுவரனான பவனை (சிவனை), மான் வேட்டைச் சண்டையில், தேவேந்திரனின் வீரியத்துக்கும் ஆற்றலுக்கும் சமமான ஆற்றல் கொண்ட அர்ஜுனனைத் தவிர, இங்கு யார் போரில் சவால் விடுவான்?
8.45.37
असुरसुरमहोरगान्नरान् गरुडपिशाचसयक्षराक्षसान् ।
इषुभिरजयदग्निगौरवात् खभिलपितं च हविर्ददौ जयः ॥ ८.४५.३७ ॥
அசுரர், சுரர், பெரும் நாகங்கள், மனிதர்கள், கருடர், பிசாசர், யக்ஷர், ராக்ஷசர்களை ஜயன் (அர்ஜுனன்) அம்புகளால் வென்றான்; அக்னியின் மேல் கொண்ட மரியாதையால், வானில் விரும்பப்பட்ட ஹவிஸையும் அளித்தான்.
8.45.38
स्मरसि ननु यदा परैर्हृतः सहधृतराष्ट्रसुतो विमोक्षितः ।
अधिरथज नरोत्तमैर्युतान् कुरुषु बहून्विनिहत्य तानरीन् ॥ ८.४५.३८ ॥
அதிரதனின் மகனே, எதிரிகள் உன்னையும் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களையும் சிறைபிடித்தபோதும், குருக்களிடையே சிறந்த வீரர்களுடன் வந்த பலரை நீ கொன்று உன்னை விடுவித்ததை நினைவிருக்கிறதா?
8.45.39
प्रथममपि पलायिते त्वयि प्रियकलहा धृतराष्ट्रसूनवः ।
स्मरसि ननु यदा प्रमोचिताः खचरगणानवजित्य पाण्डवैः ॥ ८.४५.३९ ॥
நீ முன்பே ஓடிவிட்டபோது, சண்டையை விரும்பும் திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் இருந்தனர்; பாண்டவர்கள் வானில் சஞ்சரிக்கும் கூட்டங்களை வென்று அவர்களை விடுவித்ததை நினைவிருக்கிறதா?
8.45.40
समुदितबलवाहनाः पुनः पुरुषवरेण जिताः स्थ गोग्रहे ।
सगुरुगुरुसुताः सभीष्मकाः किमु न जितः स तदा त्वयाऽर्जुनः ॥ ८.४५.४० ॥
பசுக்கவர்ச்சி நேரத்தில் படையும் வாகனங்களும் கூடிய நீங்கள் மீண்டும் சிறந்த மனிதனால் வெல்லப்பட்டீர்கள்; ஆசிரியரும் ஆசிரியர் மகனும் பீஷ்மரும் உடன் இருந்தபோது, அப்போது நீ அந்த அர்ஜுனனை ஏன் வெல்லவில்லை?
8.45.41
इदमपरमुपस्थितं पुनस्तव निधनाय सुयुध्दमद्य वै ।
यदि न रिपुभयात्पलायसे समरगतोऽद्य हतोऽसि सूतज ॥ ८.४५.४१ ॥
இதோ உனக்கு அழிவுக்காக மற்றொரு கடும் போர் மீண்டும் வந்துள்ளது; எதிரியின் அச்சத்தால் நீ ஓடவில்லையென்றால், போருக்கு வந்த நீ இன்று கொல்லப்படுவாய், சூதனின் மகனே.
8.45.42
इति बहुपरुषं प्रभाषति प्रमनसि मद्रपतौ रिपुस्तवम् ।
भृशमभिरुषितः परंतपः कुरुपृतनापतिराह मद्रपम् ॥ ८.४५.४२ ॥
இவ்வாறு மத்ரராஜன் பல கடுஞ்சொற்களைப் பேசியபோது, அவன் மனம் கலங்கியிருக்க, உன் எதிரியான, பகைவரைச் சுடும் குரு படைத்தலைவன் மிகவும் சினம் கொண்டு மத்ரராஜனிடம் கூறினான்.
8.45.43
भ्वतु भवतु किं विकत्थसे ननु मम तस्य हि युध्दमुद्यतम् ।
यदि स जयति मामिहाहवे तत इदमस्तु सुकत्थितं तव ॥ ८.४५.४३ ॥
சரி, சரி; ஏன் பெருமை பேசுகிறாய்? உண்மையில் என் போரும் அவனுடைய போரும் தயாராக உள்ளது. இங்கே போரில் அவன் என்னை வென்றால், உன் இந்தப் பேச்சு நன்றாகச் சொல்லப்பட்டதாகும்.
8.45.44
एवमस्त्विति मद्रेश उक्त्वा नोत्तरमुक्तवान् ।
याहि शल्येति चाप्येनं कर्णः प्राह युयुत्सया ॥ ८.४५.४४ ॥
மத்ர அரசன் 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி மறுமொழி எதுவும் கூறவில்லை. போரை விரும்பிய கர்ணன் அவனிடம், 'சல்யா, தேரைச் செலுத்து' என்றான்.
8.45.45
स रथः प्रययौ शत्रून्निध्नतः शल्यसारथिः ।
निध्नन्नमित्रान्समरे तमोध्नः सविता यथा ॥ ८.४५.४५ ॥
சல்யன் தேரோட்டியாக இருந்த அந்தத் தேர் எதிரிகளைக் கொன்றுகொண்டு முன்னேறியது. போரில் பகைவர்களை அழித்த அது, இருளை அழிக்கும் சூரியனைப் போல விளங்கியது.
8.45.46
ततः प्रायात्प्रीतिमान्वै रथेन वैयाघ्रेण श्वेतयुजाऽथ कर्णः ।
स चालोक्य ध्वजिनीं पाण्ड्वानां धनंजयं त्वरया पर्यपृच्छत् ॥ ८.४५.४६ ॥
பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன் புலிகளைப் போன்ற வெண்குதிரைகள் பூட்டிய தேரில் கர்ணன் முன்னேறினான். பாண்டவர் படையைக் கண்டு அவன் விரைவாக தனஞ்சயனைப் பற்றி விசாரித்தான்.