ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.153

10.153.1

ई॒ङ्खय॑न्तीरप॒स्युव॒ इन्द्रं॑ जा॒तमुपा॑सते ।
भे॒जा॒नासः॑ सु॒वीर्य॑म् ॥

କମ୍ପମାନ, କର୍ମଠ ନାରୀମାନେ ଜାତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ବସନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟର ଅଂଶୀ ହୋଇ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।

त्वमि॑न्द्र॒ बला॒दधि॒ सह॑सो जा॒त ओज॑सः ।
त्वं वृ॑ष॒न्वृषेद॑सि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଳରୁ, ଓଜରୁ ଜାତ; ହେ ବୃଷନ୍, ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ ହିଁ ବୃଷଭ।

त्वमि॑न्द्रासि वृत्र॒हा व्य॑न्तरि॑क्षमतिरः ।
उद्द्याम॑स्तभ्ना॒ ओज॑सा ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା; ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ତୁମେ ବିସ୍ତାରିଲ। ତୁମ ଓଜରେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଉପରେ ଧରିଲ।

त्वमि॑न्द्र स॒जोष॑सम॒र्कं बि॑भर्षि बा॒ह्वोः ।
वज्रं॒ शिशा॑न॒ ओज॑सा ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସହଚର ପରି ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମେ ତୁମ ଦୁଇ ବାହୁରେ ଧାରଣ କର; ଓଜରେ ବଜ୍ରକୁ ଧାରିଆ କରି।

त्वमि॑न्द्राभि॒भूर॑सि॒ विश्वा॑ जा॒तान्योज॑सा ।
स विश्वा॒ भुव॒ आभ॑वः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଓଜରେ ଜାତ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅଭିଭୂ; ସେହି ତୁମେ ସମସ୍ତ ଭୁବନର ହେଲ।