ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.157

10.157.1

इ॒मा नु कं॒ भुव॑ना सीषधाम ।
इन्द्र॑श्च॒ विश्वे॑ च दे॒वाः ॥

આ લોકો નિશ્ચયે સિદ્ધ થાઓ. ઇન્દ્ર અને સર્વ દેવો પણ સિદ્ધ થાઓ.

य॒ज्ञं च॑ नस्त॒न्वं॑ च प्र॒जां च॑ ।
आ॒दि॒त्यैरिन्द्रः॑ स॒ह ची॑कॢपाति ॥

ઇન્દ્ર આદિત્યો સાથે અમારા યજ્ઞ, અમારા શરીર અને અમારી સંતતિને સ્થિર કરો.

आ॒दि॒त्यैरिन्द्रः॒ सग॑णो म॒रुद्भि॑र् ।
अ॒स्माकं॑ भूत्ववि॒ता त॒नूना॑म् ॥

ઇન્દ્ર પોતાના ગણ, મરુતો અને આદિત્યો સાથે અમારા શરીરોના રક્ષક થાઓ.

ह॒त्वाय॑ दे॒वा असु॑रा॒न्यदाय॑न् ।
दे॒वा दे॑व॒त्वम॑भि॒रक्ष॑माणाः ॥

દેવો અસુરોને હણવા આગળ વધ્યા ત્યારે, દેવોએ પોતાના દેવત્વનું રક્ષણ કરતાં પ્રયાણ કર્યું.

प्र॒त्यञ्च॑म॒र्कम॑नय॒ञ्च्छची॑भिर् ।
आदित्स्व॒धामि॑षि॒रां पर्य॑पश्यन् ॥

શક્તિઓ વડે તેમણે સામેની સ્તુતિને આગળ ધપાવી; તે જ ક્ષણે તેમણે સ્વધા અને ઇચ્છિત ધનને ચોમેર જોયાં.