ऋग्वेद · सूक्त 10.157

10.157.1

इ॒मा नु कं॒ भुव॑ना सीषधाम ।
इन्द्र॑श्च॒ विश्वे॑ च दे॒वाः ॥

ही भुवने निश्चयाने सिद्ध होवोत. इंद्र आणि सर्व देवही सिद्ध होवोत.

य॒ज्ञं च॑ नस्त॒न्वं॑ च प्र॒जां च॑ ।
आ॒दि॒त्यैरिन्द्रः॑ स॒ह ची॑कॢपाति ॥

इंद्र आदित्यांसह आमचा यज्ञ, आमचे शरीर आणि आमची संतती स्थिर करो.

आ॒दि॒त्यैरिन्द्रः॒ सग॑णो म॒रुद्भि॑र् ।
अ॒स्माकं॑ भूत्ववि॒ता त॒नूना॑म् ॥

इंद्र आपल्या गणांसह, मरुतांसह आणि आदित्यांसह आमच्या शरीरांचा रक्षक होवो.

ह॒त्वाय॑ दे॒वा असु॑रा॒न्यदाय॑न् ।
दे॒वा दे॑व॒त्वम॑भि॒रक्ष॑माणाः ॥

देव असुरांना मारण्यासाठी पुढे गेले, तेव्हा देवांनी आपले देवत्व जपत प्रयाण केले.

प्र॒त्यञ्च॑म॒र्कम॑नय॒ञ्च्छची॑भिर् ।
आदित्स्व॒धामि॑षि॒रां पर्य॑पश्यन् ॥

सामर्थ्यांनी त्यांनी समोरच्या स्तोत्राला पुढे नेले; तेव्हाच त्यांनी स्वधा आणि इष्ट धन सभोवार पाहिले.