Ṛgveda · Sūkta 10.188

10.188.1

प्र नू॒नं जा॒तवे॑दस॒मश्वं॑ हिनोत वा॒जिन॑म् ।
इ॒दं नो॑ ब॒र्हिरा॒सदे॑ ॥

Nun treibt das Lob zu Agni Jātavedas vorwärts wie ein schnelles Ross; hier ist für uns das heilige Gras als Sitz ausgebreitet.

अ॒स्य प्र जा॒तवे॑दसो॒ विप्र॑वीरस्य मी॒ळ्हुषः॑ ।
म॒हीमि॑यर्मि सुष्टु॒तिम् ॥

Für diesen Agni Jātavedas, der die Weisen zu Helden macht, den Freigebigen, sende ich ein großes, schönes Lobgedicht.

या रुचो॑ जा॒तवे॑दसो देव॒त्रा ह॑व्य॒वाह॑नीः ।
ताभि॑र्नो य॒ज्ञमि॑न्वतु ॥

Möge Jātavedas mit jenen Strahlen, die die Opfergabe zu den Göttern tragen, unser Opfer vorantreiben.