Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 5.12

Bṛhadāraṇyaka 5.12.1

अन्नं ब्रह्मेत्येक आहुः ।
तन्न तथा ।
पूयति वा अन्नमृते प्राणात् ।
प्राणो ब्रह्मेत्येक आहुः ।
तन्न तथा ।
शुष्यति वै प्रण ऋतेऽन्नात् ।
एते ह त्वेव देवते एकधाभूयं भूत्वा परमतां गच्छतः ।
तद्ध स्माह प्रातृदः पितरम् ।
किं स्विदेवैवं विदुषे साधु कुर्यां किमेवास्मा असाधु कुर्यामिति ।
स ह स्माह पाणिना मा प्रातृद ।
कस्त्वेनयोरेकधाभूयं भूत्वा परमतां गच्छतीति ।
तस्मा उ हैतदुवाच वीति ।
अन्नं वै वि ।
अन्ने हीमानि सर्वाणि भूतानि विष्टानि ।
रमिति ।
प्राणो वै रम् ।
प्राणे हीमानि सर्वाणि भूतानि रमन्ते ।
सर्वाणि ह वा अस्मिन् भूतानि विशन्ति ।
सर्वाणि भूतानि रमन्ते य एवं वेद ॥ ५.१२.१ ॥

Algunos dicen que el alimento es brahman. Eso no es así, pues sin aliento el alimento se pudre. Algunos dicen que el aliento es brahman. Eso no es así, pues sin alimento el aliento se seca. Estas dos deidades, al hacerse una sola forma, alcanzan la supremacía. Entonces Prātṛda dijo a su padre: ¿Qué bien debo hacer a quien así sabe, y qué mal debo hacerle? Él me tocó con la mano y dijo: Oh Prātṛda, ¿cuál de estas dos, al hacerse una sola forma, alcanza la supremacía? Le dijo esto: vi. El alimento es vi, pues en el alimento han entrado todos estos seres. Ram: el aliento es ram, pues en el aliento se deleitan todos estos seres. Todos los seres entran en esto. Quien así sabe, en él se deleitan todos los seres.