Upaniṣaden · Bṛhadāraṇyaka 5.12

Bṛhadāraṇyaka 5.12.1

अन्नं ब्रह्मेत्येक आहुः ।
तन्न तथा ।
पूयति वा अन्नमृते प्राणात् ।
प्राणो ब्रह्मेत्येक आहुः ।
तन्न तथा ।
शुष्यति वै प्रण ऋतेऽन्नात् ।
एते ह त्वेव देवते एकधाभूयं भूत्वा परमतां गच्छतः ।
तद्ध स्माह प्रातृदः पितरम् ।
किं स्विदेवैवं विदुषे साधु कुर्यां किमेवास्मा असाधु कुर्यामिति ।
स ह स्माह पाणिना मा प्रातृद ।
कस्त्वेनयोरेकधाभूयं भूत्वा परमतां गच्छतीति ।
तस्मा उ हैतदुवाच वीति ।
अन्नं वै वि ।
अन्ने हीमानि सर्वाणि भूतानि विष्टानि ।
रमिति ।
प्राणो वै रम् ।
प्राणे हीमानि सर्वाणि भूतानि रमन्ते ।
सर्वाणि ह वा अस्मिन् भूतानि विशन्ति ।
सर्वाणि भूतानि रमन्ते य एवं वेद ॥ ५.१२.१ ॥

Manche sagen, Speise sei Brahman. Das ist nicht so, denn ohne Atem verfault die Speise. Manche sagen, der Atem sei Brahman. Das ist nicht so, denn ohne Speise vertrocknet der Atem. Diese beiden Gottheiten, zu einer Gestalt geworden, erlangen die höchste Stellung. Da sprach Prātṛda zu seinem Vater: Was soll ich dem Gutes tun, der so weiß, und was Böses? Er berührte mich mit der Hand und sprach: O Prātṛda, welcher von diesen beiden erlangt, zu einer Gestalt geworden, die höchste Stellung? Er sagte ihm dies: vi. Die Speise ist vi, denn in der Speise sind all diese Wesen eingegangen. Ram: Der Atem ist ram, denn im Atem erfreuen sich all diese Wesen. Alle Wesen gehen in dies ein. Wer so weiß, in dem erfreuen sich alle Wesen.