अथर्ववेद · सूक्त 16.2

16.2.1

निर्दुरर्मण्य ऊर्जा मधुमती वाक् ॥ १६.२.१ ॥

हे निर्दुरर्मण्ये, ऊर्जेसह, मधुर वाणी.

मधुमती स्थ मधुमतीं वाचमुदेयम् ॥ १६.२.२ ॥

तुम्ही मधुर आहात; मधुर वाणी मी उच्चारीन.

उपहूतो मे गोपाः उपहूतो गोपीथः ॥ १६.२.३ ॥

माझा रक्षक आमंत्रित झाला आहे; रक्षणही आमंत्रित झाले आहे.

सुश्रुतौ कर्णौ भद्रश्रुतौ कर्णौ भद्रं श्लोकं श्रूयासम् ॥ १६.२.४ ॥

माझे कान चांगले ऐकणारे, शुभ ऐकणारे असोत; शुभ कीर्ती मी ऐकावी.

सुश्रुतिश्च मोपश्रुतिश्च मा हासिष्टां सौपर्णं चक्षुरजस्रं ज्योतिः ॥ १६.२.५ ॥

माझी सुश्रुती आणि उपश्रुती मला सोडू नयेत; गरुडाची अखंड दृष्टी व प्रकाश.

ऋषीणां प्रस्तरोऽसि नमोऽस्तु दैवाय प्रस्तराय ॥ १६.२.६ ॥

तू ऋषींचा प्रस्तर आहेस; दैवी प्रस्तराला नमस्कार असो.