ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.10

20.10.1

उदु ते मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते ।
सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव ॥ २०.१०.१ ॥

ତୁମ ପାଇଁ ଅତି ମଧୁର ଗୀତ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ଉଠେ; ସେମାନେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଜୟଦାତା, ଧନଦାତା, ଅକ୍ଷୟ ସହାୟତାଯୁକ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧଧନ ଇଚ୍ଛାରେ ରଥ ପରି ଦୌଡ଼ନ୍ତି।

कण्वा इव भृगवः सूर्या इव विश्वमिद्धीतमानशुः ।
इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन् ॥ २०.१०.२ ॥

କଣ୍ୱ ଓ ଭୃଗୁଙ୍କ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତେ ନିଜ ଧ୍ୟାନ ଲାଭ କଲେ; ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରି ପ୍ରିୟମେଧାବୀ ମାନବ ଗାନ କଲେ।