अथर्ववेद · सूक्त 20.111

20.111.1

यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये ।
यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः ॥ २०.१११.१ ॥

हे इंद्रा, तू जेव्हा विष्णूजवळ, किंवा त्रित आप्त्याजवळ सोम पिऊन आनंदित होतोस, किंवा मरुतांमध्ये सोमबिंदूंसह हर्षित होतोस.

यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे ।
अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः ॥ २०.१११.२ ॥

हे शक्रा, तू जेव्हा दूर समुद्रावर आनंदित होतोस, किंवा आमच्या सोम-पिळणीत सोमबिंदूंसह केवळ हर्षित हो.

यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते ।
उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः ॥ २०.१११.३ ॥

किंवा तू सोम पिळणाऱ्याचा आणि यजमानाचा वर्धक आहेस; हे सत्पते, किंवा ज्याच्या उक्थात तू आनंदित होतोस, त्याच्यासह सोमबिंदूंसह.