Atharvaveda · Sūkta 20.115

20.115.1

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ ।
अहं सूर्य इवाजनि ॥ २०.११५.१ ॥

Ciertamente he asido la sabiduría del ṛta del padre; he surgido como el sol.

अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् ।
येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे ॥ २०.११५.२ ॥

Con pensamiento antiguo adorno los himnos como Kaṇva, por lo cual Indra estableció su fuerza.

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुर्ऋषयो ये च तुष्टुवुः ।
ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः ॥ २०.११५.३ ॥

Oh Indra, los videntes que no te alabaron y los que lo hicieron: crece, bien alabado por mi alabanza.