Atharvaveda · Sūkta 20.115

20.115.1

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ ।
अहं सूर्य इवाजनि ॥ २०.११५.१ ॥

Wahrlich, ich habe die Weisheit des ṛta vom Vater ergriffen; ich bin erstanden wie die Sonne.

अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् ।
येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे ॥ २०.११५.२ ॥

Mit altem Sinn schmücke ich die Lieder wie Kaṇva, wodurch Indra seine Kraft festigte.

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुर्ऋषयो ये च तुष्टुवुः ।
ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः ॥ २०.११५.३ ॥

O Indra, die Seher, die dich nicht priesen, und die, die dich priesen: wachse, wohlgepriesen durch mein Lob.