அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.115

20.115.1

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ ।
अहं सूर्य इवाजनि ॥ २०.११५.१ ॥

உண்மையாக நான் தந்தையிடமிருந்து ரிதத்தின் அறிவைப் பற்றிக்கொண்டேன்; நான் சூரியனைப் போல் தோன்றினேன்.

अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् ।
येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे ॥ २०.११५.२ ॥

நான் பழமையான மனத்தால் கண்வனைப் போல் துதிகளை அலங்கரிக்கிறேன்; அதனால் இந்திரன் வலிமையைத் தரித்தான்.

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुर्ऋषयो ये च तुष्टुवुः ।
ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः ॥ २०.११५.३ ॥

இந்திரா, உன்னை துதிக்காத ரிஷிகளும், துதித்த ரிஷிகளும் உண்டு; என் துதியால் நன்கு புகழப்பட்டு வளர்வாயாக.