अथर्ववेद · सूक्त 20.115

20.115.1

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ ।
अहं सूर्य इवाजनि ॥ २०.११५.१ ॥

निश्चितच मी पित्याकडून ऋताची मेधा ग्रहण केली आहे; मी सूर्याप्रमाणे उदित झालो आहे.

अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् ।
येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे ॥ २०.११५.२ ॥

मी प्राचीन मनाने कण्वाप्रमाणे स्तोत्रे अलंकृत करतो; ज्याने इंद्राने शक्ती धारण केली.

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुर्ऋषयो ये च तुष्टुवुः ।
ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः ॥ २०.११५.३ ॥

हे इंद्रा, ज्या ऋषींनी तुझी स्तुती केली नाही आणि ज्यांनी केली, माझ्या स्तोत्राने उत्तम स्तुत होऊन तू वाढ.