અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.122

20.122.1

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः ।
क्षुमन्तो याभिर्मदेम ॥ २०.१२२.१ ॥

સધમાદમાં ઇન્દ્ર સાથે અમારા માટે તેઓ પુષ્કળ અને બળવાન થાઓ; જેમનાથી અમે અન્નથી ભરપૂર થઈ આનંદ કરીએ.

आ घ त्वावान् त्मनाप्त स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः ।
ऋणोरक्षं न चक्रयोः ॥ २०.१२२.२ ॥

તારા જેવો પોતાના બળથી સ્તોતાઓ માટે પહોંચી, સાહસથી આગળ વધી, બે પૈડામાં ધરી જોડે તેમ (કાર્ય) જોડે છે.

आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् ।
ऋणोरक्षं न शचीभिः ॥ २०.१२२.३ ॥

હે શતક્રતુ, સ્તોતાઓની ઇચ્છા પૂરી કરવા જ્યારે તું યજ્ઞ તરફ આવે, ત્યારે તારી શક્તિઓથી તેને ધરીની જેમ જોડે છે.