అథర్వవేదం · సూక్తం 20.122

20.122.1

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः ।
क्षुमन्तो याभिर्मदेम ॥ २०.१२२.१ ॥

సధమాదంలో ఇంద్రునితో మాకు అవి సమృద్ధిగా, బలంతో కూడినవిగా ఉండుగాక; వాటి వలన మేము అన్నంతో నిండి ఆనందించెదము.

आ घ त्वावान् त्मनाप्त स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः ।
ऋणोरक्षं न चक्रयोः ॥ २०.१२२.२ ॥

నీలాంటివాడు తన స్వబలంతో స్తోతలకు చేరి, ధైర్యంగా ముందుకు సాగుతూ, రెండు చక్రాలలో ఇరుసును పెట్టినట్లు (కార్యాన్ని) అమర్చుతాడు.

आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् ।
ऋणोरक्षं न शचीभिः ॥ २०.१२२.३ ॥

శతక్రతువా, స్తోతల కోరికను నెరవేర్చడానికి నీవు యజ్ఞానికి వచ్చినప్పుడు, నీ శక్తులతో దానిని ఇరుసులా అమరుస్తావు.