अथर्ववेद · सूक्त 20.122

20.122.1

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः ।
क्षुमन्तो याभिर्मदेम ॥ २०.१२२.१ ॥

सधमादात इंद्रासह आमच्यासाठी त्या विपुल आणि बलवान असोत; ज्यांच्यामुळे आम्ही अन्नाने परिपूर्ण होऊन आनंदित होऊ.

आ घ त्वावान् त्मनाप्त स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः ।
ऋणोरक्षं न चक्रयोः ॥ २०.१२२.२ ॥

तुझ्यासारखा स्वतःच्या बलाने स्तोत्र्यांपर्यंत पोहोचलेला, धैर्याने पुढे जाणारा, दोन चाकांमध्ये आसाप्रमाणे (कार्य) जोडतो.

आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् ।
ऋणोरक्षं न शचीभिः ॥ २०.१२२.३ ॥

हे शतक्रतो, स्तोत्र्यांची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी यज्ञाकडे तू येतोस तेव्हा, तुझ्या शक्तींनी तिला आसाप्रमाणे जोडतोस.