અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.134

6.134.1

अयं वज्रस्तर्पयतामृतस्यावास्य राष्ट्रमप हन्तु जीवितम् ।
शृणातु ग्रीवाः प्र शृणातूष्णिहा वृत्रस्येव शचीपतिः ॥ ६.१३४.१ ॥

આ વજ્ર અમૃતને તૃપ્ત કરે; રાષ્ટ્રને છોડીને જીવનને દૂરથી નષ્ટ કરે. તે ગરદનો તોડે, માથું સંપૂર્ણપણે તોડે, જેમ શચીપતિએ વૃત્રને તોડ્યો.

अधरोऽधर उत्तरेभ्यो गूढः पृथिव्या मोत्सृपत् ।
वज्रेणावहतः शयाम् ॥ ६.१३४.२ ॥

નીચે નીચે, ઉપરના સૌથી નીચે, પૃથ્વીમાં છુપાયેલો તે ઉપર ન સરકે. વજ્રથી પ્રહાર પામેલો તે પડી રહે.

यो जिनाति तमन्विच्छ यो जिनाति तमिज्जहि ।
जिनतो वज्र त्वं सीमन्तमन्वञ्चमनु पातय ॥ ६.१३४.३ ॥

જે મારે છે તેને શોધ; જે મારે છે તેને જ મારી નાખ. હે વજ્ર, મારનારના માથાનો પીછો કરીને તેને પાડી દે.