અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.135

6.135.1

यदश्नामि बलं कुर्व इत्थं वज्रमा ददे ।
स्कन्धान् अमुष्य शातयन् वृत्रस्येव शचीपतिः ॥ ६.१३५.१ ॥

હું ખાઉં છું ત્યારે બળ મેળવું છું; એ રીતે વજ્ર ધારણ કરું છું. તેના ખભા કાપતાં, વૃત્રના (ખભા કાપનાર) શચીપતિની જેમ.

यत्पिबामि सं पिबामि समुद्र इव संपिबः ।
प्राणान् अमुष्य संपाय सं पिबामो अमुं वयम् ॥ ६.१३५.२ ॥

હું પીઉં છું ત્યારે સંપૂર્ણ પીઉં છું; સમુદ્રને તું પી ગયો તેમ. તેના પ્રાણોને સંપૂર્ણ પીને, અમે તેને સંપૂર્ણ પીએ છીએ.

यद्गिरामि सं गिरामि समुद्र इव संगिरः ।
प्राणान् अमुष्य संगीर्य सं गिरामो अमुं वयम् ॥ ६.१३५.३ ॥

હું ગળું છું ત્યારે સંપૂર્ણ ગળી જાઉં છું; સમુદ્રને તું ગળી ગયો તેમ. તેના પ્રાણોને સંપૂર્ણ ગળીને, અમે તેને સંપૂર્ણ ગળીએ છીએ.