अथर्ववेद · सूक्त 6.135

6.135.1

यदश्नामि बलं कुर्व इत्थं वज्रमा ददे ।
स्कन्धान् अमुष्य शातयन् वृत्रस्येव शचीपतिः ॥ ६.१३५.१ ॥

मी जेवतो तेव्हा बल मिळवतो; अशा प्रकारे वज्र धारण करतो. त्याचे खांदे छेदत, जसा शचीपती वृत्राचे (खांदे छेदी).

यत्पिबामि सं पिबामि समुद्र इव संपिबः ।
प्राणान् अमुष्य संपाय सं पिबामो अमुं वयम् ॥ ६.१३५.२ ॥

मी पितो तेव्हा पूर्ण पितो; समुद्र जसा तू पिलास तसा. त्याचे प्राण पूर्ण पिऊन, आम्ही त्याला पूर्ण पितो.

यद्गिरामि सं गिरामि समुद्र इव संगिरः ।
प्राणान् अमुष्य संगीर्य सं गिरामो अमुं वयम् ॥ ६.१३५.३ ॥

मी गिळतो तेव्हा पूर्ण गिळतो; समुद्र जसा तू गिळलास तसा. त्याचे प्राण पूर्ण गिळून, आम्ही त्याला पूर्ण गिळतो.