அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.135

6.135.1

यदश्नामि बलं कुर्व इत्थं वज्रमा ददे ।
स्कन्धान् अमुष्य शातयन् वृत्रस्येव शचीपतिः ॥ ६.१३५.१ ॥

நான் உண்ணும்போது வலிமை பெறுகிறேன்; இவ்வாறே வஜ்ரத்தை ஏந்துகிறேன். அவனுடைய தோள்களை வெட்டி வீழ்த்துகிறேன், வృத்திரனின் தோள்களை வெட்டிய சசீபதியைப் போல.

यत्पिबामि सं पिबामि समुद्र इव संपिबः ।
प्राणान् अमुष्य संपाय सं पिबामो अमुं वयम् ॥ ६.१३५.२ ॥

நான் குடிக்கும்போது முழுவதுமாகக் குடிக்கிறேன்; கடலை நீ குடித்ததைப் போல. அவனுடைய பிராணன்களை முழுவதும் குடித்து, நாம் அவனை முழுவதும் குடிக்கிறோம்.

यद्गिरामि सं गिरामि समुद्र इव संगिरः ।
प्राणान् अमुष्य संगीर्य सं गिरामो अमुं वयम् ॥ ६.१३५.३ ॥

நான் விழுங்கும்போது முழுவதுமாக விழுங்குகிறேன்; கடலை நீ விழுங்கியதைப் போல. அவனுடைய பிராணன்களை முழுவதும் விழுங்கி, நாம் அவனை முழுவதும் விழுங்குகிறோம்.