ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.41

6.41.1

मनसे चेतसे धिय आकूतय उत चित्तये ।
मत्यै श्रुताय चक्षसे विधेम हविषा वयम् ॥ ६.४१.१ ॥

ಮನಸ್ಸು, ಚೇತನ, ಬುದ್ಧಿ, ಸಂಕಲ್ಪ, ಚಿತ್ತ, ಮತಿ, ಶ್ರುತ, ದೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ನಾವು ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸೋಣ.

अपानाय व्यानाय प्राणाय भूरिधायसे ।
सरस्वत्या उरुव्यचे विधेम हविषा वयम् ॥ ६.४१.२ ॥

ಅಪಾನ, ವ್ಯಾನ, ಪ್ರಾಣ, ಬಹುಧಾರಕನಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವ್ಯಾಪಿನಿ ಸರಸ್ವತಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸೋಣ.

मा नो हासिषुर्ऋषयो दैव्या ये तनूपा ये नस्तन्वस्तनूजाः ।
अमर्त्या मर्त्यामभि नः सचध्वमायुर्धत्त प्रतरं जीवसे नः ॥ ६.४१.३ ॥

ದೈವ್ಯ ಋಷಿಗಳೇ, ದೇಹರಕ್ಷಕರೂ ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದವರೂ ಆದ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ತೊರೆಯದಿರಿ. ಅಮರರೇ, ಮರ್ತ್ಯರಾದ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇರಿ; ಬದುಕಲು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ.