अथर्ववेद · सूक्त 6.59

6.59.1

अनडुद्भ्यस्त्वं प्रथमं धेनुभ्यस्त्वमरुन्धति ।
अधेनवे वयसे शर्म यच्छ चतुष्पदे ॥ ६.५९.१ ॥

हे अरुंधती, तू प्रथम बैलांसाठी आणि दूध देणाऱ्या गाईंसाठी आहेस. दूध न देणाऱ्या, लहान वयाच्या आणि चार पायांच्या प्राण्यांना आश्रय दे.

शर्म यच्छत्वोषधिः सह देवीररुन्धती ।
करत्पयस्वन्तं गोष्ठमयक्ष्मामुत पूरुषान् ॥ ६.५९.२ ॥

औषधी आणि देवी अरुंधती एकत्र आश्रय देवोत. त्या गोठ्याला दुधाने समृद्ध आणि रोगमुक्त करोत, तसेच माणसांनाही रोगमुक्त करोत.

विश्वरूपां सुभगामच्छावदामि जीवलाम् ।
सा नो रुद्रस्यास्तां हेतिं दूरं नयतु गोभ्यः ॥ ६.५९.३ ॥

सर्व रूपांची, सौभाग्यवती, जीवन देणाऱ्या तिला मी हाक मारतो. तिने रुद्राचे शस्त्र गाईंपासून दूर न्यावे.