ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.156

10.156.1

अ॒ग्निं हि॑न्वन्तु नो॒ धियः॒ सप्ति॑मा॒शुमि॑वा॒जिषु॑ ।
तेन॑ जेष्म॒ धनं॑धनम् ॥

ଆମ ସ୍ତୁତିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ ପରି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନ ଉପରେ ଧନ ଜିତିବା।

यया॒ गा आ॒करा॑महे॒ सेन॑याग्ने॒ तवो॒त्या ।
तां नो॑ हिन्व म॒घत्त॑ये ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ସେନା ଓ ତୁମ ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ଗାଈ ପାଉ, ତାହା ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ଧନଦାନ ପାଇଁ।

आग्ने॑ स्थू॒रं र॒यिं भ॑र पृ॒थुं गोम॑न्तम॒श्विन॑म् ।
अ॒ङ्धि खं व॒र्तया॑ प॒णिम् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ, ଗାଈ ଓ ଅଶ୍ୱରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହାଧନ ଆଣ। ଆକାଶ ଖୋଲ, ପଣିକୁ ଫେରାଇ ଦିଅ।

अग्ने॒ नक्ष॑त्रम॒जर॒मा सूर्यं॑ रोहयो दि॒वि ।
दध॒ज्ज्योति॒र्जने॑भ्यः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଜର ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆକାଶରେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଅ। ଜନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଧାରଣ କରି।

अग्ने॑ के॒तुर्वि॒शाम॑सि॒ प्रेष्ठः॒ श्रेष्ठ॑ उपस्थ॒सत् ।
बोधा॑ स्तो॒त्रे वयो॒ दध॑त् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜନମାନଙ୍କର ଧ୍ୱଜ, ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଜ୍ଞ ନିକଟରେ ବସିଥିବା। ସ୍ତୋତାକୁ ଜାଗ୍ରତ କର, ବଳ ଦେଇ।