ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.156

10.156.1

अ॒ग्निं हि॑न्वन्तु नो॒ धियः॒ सप्ति॑मा॒शुमि॑वा॒जिषु॑ ।
तेन॑ जेष्म॒ धनं॑धनम् ॥

எங்கள் துதிகள் அக்னியை எழுப்பட்டும், போர்களில் விரைந்த குதிரையைப் போல. அவனால் நாங்கள் செல்வத்தின் மேல் செல்வத்தை வெல்வோமாக.

यया॒ गा आ॒करा॑महे॒ सेन॑याग्ने॒ तवो॒त्या ।
तां नो॑ हिन्व म॒घत्त॑ये ॥

அக்னியே, எந்தப் படையாலும் உன் காப்பாலும் நாங்கள் பசுக்களைப் பெறுகிறோமோ, அதை எங்களுக்காக ஏவுவாயாக, செல்வ அருளுக்காக.

आग्ने॑ स्थू॒रं र॒यिं भ॑र पृ॒थुं गोम॑न्तम॒श्विन॑म् ।
अ॒ङ्धि खं व॒र्तया॑ प॒णिम् ॥

அக்னியே, எங்களுக்கு பெரிய செல்வத்தைக் கொண்டு வா, விரிந்தது, பசுக்களும் குதிரைகளும் நிறைந்தது. வானத்தைத் திற, பணியை விரட்டு.

अग्ने॒ नक्ष॑त्रम॒जर॒मा सूर्यं॑ रोहयो दि॒वि ।
दध॒ज्ज्योति॒र्जने॑भ्यः ॥

அக்னியே, அழியாத நட்சத்திரத்தையும் சூரியனையும் வானத்தில் எழச் செய். மக்களுக்காக ஒளியை வைத்தபடி.

अग्ने॑ के॒तुर्वि॒शाम॑सि॒ प्रेष्ठः॒ श्रेष्ठ॑ उपस्थ॒सत् ।
बोधा॑ स्तो॒त्रे वयो॒ दध॑त् ॥

அக்னியே, நீ மக்களின் கொடியாவாய், மிகவும் அன்புக்குரியவனும் சிறந்தவனும், யாகத்தின் அருகில் அமர்ந்தவன். துதிப்பவனை விழிக்கச் செய், வலிமையை அளித்தபடி.