ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 10.171

10.171.1

त्वं त्यमि॒टतो॒ रथ॒मिन्द्र॒ प्रावः॑ सु॒ताव॑तः ।
अशृ॑णोः सो॒मिनो॒ हव॑म् ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ಇಳನ ಆ ರಥವನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ; ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಂಡುವವನ ಕರೆಯನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಿದೆ.

त्वं म॒खस्य॒ दोध॑तः॒ शिरोऽव॑ त्व॒चो भ॑रः ।
अग॑च्छः सो॒मिनो॑ गृ॒हम् ॥

ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ದೋಧತನ ತಲೆಯನ್ನು ನೀನು ಚರ್ಮದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದೆ; ಸೋಮ ಹಿಂಡುವವನ ಮನೆಗೆ ನೀನು ಹೋದೆ.

त्वं त्यमि॑न्द्र॒ मर्त्य॑मास्त्रबु॒ध्नाय॑ वे॒न्यम् ।
मुहुः॑ श्रथ्ना मन॒स्यवे॑ ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ಆ ಪ್ರಿಯ ಮರ್ತ್ಯನನ್ನು ಆಸ್ತ್ರಬುಧ್ನನಿಗಾಗಿ ಪದೇ ಪದೇ ಎಸೆದೆ; ಮನಸ್ಯುವಿಗಾಗಿಯೂ.

त्वं त्यमि॑न्द्र॒ सूर्यं॑ प॒श्चा सन्तं॑ पु॒रस्कृ॑धि ।
दे॒वानां॑ चित्ति॒रो वश॑म् ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ಆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಹಿಂದಿದ್ದವನನ್ನು, ಮುಂದೆ ಮಾಡಿದೆ; ದೇವತೆಗಳ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಹೋಗದಂತೆ ನಡೆಸಿದೆ.