ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.171

10.171.1

त्वं त्यमि॒टतो॒ रथ॒मिन्द्र॒ प्रावः॑ सु॒ताव॑तः ।
अशृ॑णोः सो॒मिनो॒ हव॑म् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଇଳର ସେହି ରଥକୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କଲ; ସୋମ ନିଷ୍କାଶନକାରୀଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଶୁଣିଲ।

त्वं म॒खस्य॒ दोध॑तः॒ शिरोऽव॑ त्व॒चो भ॑रः ।
अग॑च्छः सो॒मिनो॑ गृ॒हम् ॥

ଯଜ୍ଞକାରୀ ଦୋଧତର ମୁଣ୍ଡ ତୁମେ ଚର୍ମରୁ ପୃଥକ କଲ; ସୋମ ନିଷ୍କାଶନକାରୀଙ୍କ ଘରକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଗଲ।

त्वं त्यमि॑न्द्र॒ मर्त्य॑मास्त्रबु॒ध्नाय॑ वे॒न्यम् ।
मुहुः॑ श्रथ्ना मन॒स्यवे॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେହି ପ୍ରିୟ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଆସ୍ତ୍ରବୁଧ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ନିକ୍ଷେପ କଲ; ମନସ୍ୟୁ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।

त्वं त्यमि॑न्द्र॒ सूर्यं॑ प॒श्चा सन्तं॑ पु॒रस्कृ॑धि ।
दे॒वानां॑ चित्ति॒रो वश॑म् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ଯିଏ ପଛରେ ଥିଲେ, ଆଗକୁ କଲ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଆଡ଼ ହେବାକୁ ଦେଲ ନାହିଁ।