ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.171

10.171.1

त्वं त्यमि॒टतो॒ रथ॒मिन्द्र॒ प्रावः॑ सु॒ताव॑तः ।
अशृ॑णोः सो॒मिनो॒ हव॑म् ॥

இந்திரா, நீ இளாவின் அந்தத் தேரைக் காத்தாய்; சோமத்தைப் பிழிபவனின் அழைப்பையும் நீ கேட்டாய்.

त्वं म॒खस्य॒ दोध॑तः॒ शिरोऽव॑ त्व॒चो भ॑रः ।
अग॑च्छः सो॒मिनो॑ गृ॒हम् ॥

யாகம் செய்யும் தோததனின் தோலிலிருந்து அவன் தலையை நீ பிரித்தெடுத்தாய்; சோமத்தைப் பிழிபவனின் வீட்டிற்கும் நீ சென்றாய்.

त्वं त्यमि॑न्द्र॒ मर्त्य॑मास्त्रबु॒ध्नाय॑ वे॒न्यम् ।
मुहुः॑ श्रथ्ना मन॒स्यवे॑ ॥

இந்திரா, நீ அந்த விரும்பப்படும் மனிதனை ஆஸ்த்ரபுத்னனுக்காகப் பலமுறை எறிந்தாய்; மனஸ்யுவுக்காகவும்.

त्वं त्यमि॑न्द्र॒ सूर्यं॑ प॒श्चा सन्तं॑ पु॒रस्कृ॑धि ।
दे॒वानां॑ चित्ति॒रो वश॑म् ॥

இந்திரா, நீ அந்தச் சூரியனை, பின்னால் இருந்தவனை, முன்னால் ஆக்கினாய்; தேவர்களின் விருப்பத்தையும் குறுக்கே நிற்காமல் ஆளினாய்.