ఋగ్వేదం · సూక్తం 10.171

10.171.1

त्वं त्यमि॒टतो॒ रथ॒मिन्द्र॒ प्रावः॑ सु॒ताव॑तः ।
अशृ॑णोः सो॒मिनो॒ हव॑म् ॥

ఇంద్రా, ఇళుని ఆ రథాన్ని నువ్వు రక్షించావు; సోమం పిండేవాని పిలుపును నువ్వు విన్నావు.

त्वं म॒खस्य॒ दोध॑तः॒ शिरोऽव॑ त्व॒चो भ॑रः ।
अग॑च्छः सो॒मिनो॑ गृ॒हम् ॥

యజ్ఞం చేసే దోధతుని తలను నువ్వు చర్మం నుండి వేరు చేశావు; సోమం పిండేవాని ఇంటికి నువ్వు వెళ్ళావు.

त्वं त्यमि॑न्द्र॒ मर्त्य॑मास्त्रबु॒ध्नाय॑ वे॒न्यम् ।
मुहुः॑ श्रथ्ना मन॒स्यवे॑ ॥

ఇంద్రా, నువ్వు ఆ ప్రియమైన మర్త్యుని ఆస్త్రబుధ్నుని కోసం పదే పదే విసిరావు; మనస్యువు కోసం కూడా.

त्वं त्यमि॑न्द्र॒ सूर्यं॑ प॒श्चा सन्तं॑ पु॒रस्कृ॑धि ।
दे॒वानां॑ चित्ति॒रो वश॑म् ॥

ఇంద్రా, నువ్వు ఆ సూర్యుడిని, వెనుక ఉన్నవానిని, ముందుకు చేశావు; దేవతల సంకల్పాన్ని అడ్డంగా వెళ్ళకుండా నడిపావు.