उपनिषदे · Chāndogya 3.6

Chāndogya 3.6.1

तद्यत्प्रथमममृतं तद्वसव उपजीवन्त्यग्निना मुखेन न वै देवा अश्नन्ति न पिबन्त्येतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यन्ति ॥ ३.६.१ ॥

जे पहिले अमृत, त्यावर वसू अग्नीच्या मुखाद्वारे उपजीविका करतात. देव खात नाहीत, पीतही नाहीत; या अमृताकडे पाहूनच ते तृप्त होतात.

त एतदेव रूपमभिसंविशन्त्येतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ ३.६.२ ॥

ते याच रूपात प्रवेश करतात आणि याच रूपातून उदयास येतात.

स य एतदेवममृतं वेद वसूनामेवैको भूत्वाग्निनैव मुखेनैतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यति स य एतदेव रूपमभिसंविशत्येतस्माद्रूपादुदेति ॥ ३.६.३ ॥

असे हे अमृत जाणणारा वसूंमध्ये एक होऊन, अग्नीरूप मुखाने हेच अमृत पाहून तृप्त होतो. जो या रूपातच प्रवेश करतो, तो याच रूपातून उदयास येतो.

स यावदादित्यः पुरस्तादुदेता पश्चादस्तमेता वसूनामेव तावदाधिपत्यꣳस्वाराज्यं पर्येता ॥ ३.६.४ ॥

सूर्य पूर्वेस उगवून पश्चिमेस मावळतो तोपर्यंत, तो वसूंचे आधिपत्य आणि स्वराज्य प्राप्त करतो.