અથર્વવેદ · સૂક્ત 15.1

15.1.1

व्रात्य आसीदीयमान एव स प्रजापतिं समैरयत् ॥ १५.१.१ ॥

વ્રાત્ય પહેલેથી ગતિશીલ હતો; તેણે જ પ્રજાપતિને પ્રેરિત કર્યા.

स प्रजापतिः सुवर्णमात्मन्न् अपश्यत्तत्प्राजनयत् ॥ १५.१.२ ॥

તે પ્રજાપતિએ પોતાનામાં સુવર્ણ જોયું; તેને જ તેણે ઉત્પન્ન કર્યું.

तदेकमभवत्तल्ललाममभवत्तन् महदभवत्तज्ज्येष्ठमभवत्तद्ब्रह्माभवत्तत्तपोऽभवत्तत्सत्यमभवत्तेन प्राजायत ॥ १५.१.३ ॥

તે એક થયું; તે લલામ થયું; તે મહાન થયું; તે જ્યેષ્ઠ થયું; તે બ્રહ્મ થયું; તે તપ થયું; તે સત્ય થયું; તેનાથી (સૃષ્ટિ) ઉત્પન્ન થઈ.

सोऽवर्धत स महान् अभवत्स महादेवोऽभवत् ॥ १५.१.४ ॥

તે વધ્યો; તે મહાન થયો; તે મહાદેવ થયો.

स देवानामीशां पर्यैत्स ईशानोऽभवत् ॥ १५.१.५ ॥

તે દેવોમાં સત્તા પામ્યો; તે ઈશાન થયો.

स एकव्रात्योऽभवत्स धनुरादत्त तदेवेन्द्रधनुः ॥ १५.१.६ ॥

તે એકમાત્ર વ્રાત્ય થયો; તેણે ધનુષ્ય લીધું; તે જ ઇન્દ્રધનુષ.

नीलमस्योदरं लोहितं पृष्ठम् ॥ १५.१.७ ॥

એનું પેટ ભૂરું છે, પીઠ લાલ છે.

नीलेनैवाप्रियं भ्रातृव्यं प्रोर्णोति लोहितेन द्विषन्तं विध्यतीति ब्रह्मवादिनो वदन्ति ॥ १५.१.८ ॥

ભૂરાથી જ તે અપ્રિય શત્રુને ઢાંકે છે; લાલથી દ્વેષ કરનારને વીંધે છે, એમ બ્રહ્મવાદીઓ કહે છે.