अथर्ववेद · सूक्त 15.1

15.1.1

व्रात्य आसीदीयमान एव स प्रजापतिं समैरयत् ॥ १५.१.१ ॥

व्रात्य आधीच चालता-फिरता होता; त्यानेच प्रजापतीला प्रेरित केले.

स प्रजापतिः सुवर्णमात्मन्न् अपश्यत्तत्प्राजनयत् ॥ १५.१.२ ॥

त्या प्रजापतीने आपल्यात सुवर्ण पाहिले; तेच त्याने निर्माण केले.

तदेकमभवत्तल्ललाममभवत्तन् महदभवत्तज्ज्येष्ठमभवत्तद्ब्रह्माभवत्तत्तपोऽभवत्तत्सत्यमभवत्तेन प्राजायत ॥ १५.१.३ ॥

ते एक झाले; ते ललाम झाले; ते महान झाले; ते ज्येष्ठ झाले; ते ब्रह्म झाले; ते तप झाले; ते सत्य झाले; त्यामुळे (सृष्टी) जन्मली.

सोऽवर्धत स महान् अभवत्स महादेवोऽभवत् ॥ १५.१.४ ॥

तो वाढला; तो महान झाला; तो महादेव झाला.

स देवानामीशां पर्यैत्स ईशानोऽभवत् ॥ १५.१.५ ॥

तो देवांमध्ये सत्ता मिळवला; तो ईशान झाला.

स एकव्रात्योऽभवत्स धनुरादत्त तदेवेन्द्रधनुः ॥ १५.१.६ ॥

तो एकमेव व्रात्य झाला; त्याने धनुष्य घेतले; तेच इंद्रधनुष्य.

नीलमस्योदरं लोहितं पृष्ठम् ॥ १५.१.७ ॥

याचे उदर निळे आहे, पाठ लाल आहे.

नीलेनैवाप्रियं भ्रातृव्यं प्रोर्णोति लोहितेन द्विषन्तं विध्यतीति ब्रह्मवादिनो वदन्ति ॥ १५.१.८ ॥

निळ्याने तो अप्रिय शत्रूला झाकतो; लाल रंगाने द्वेष करणाऱ्याला विंधतो, असे ब्रह्मवादी म्हणतात.