अथर्ववेद · सूक्त 19.40

19.40.1

यन् मे छिद्रं मनसो यच्च वाचः सरस्वती मन्युमन्तं जगाम ।
विश्वैस्तद्देवैः सह संविदानः सं दधातु बृहस्पतिः ॥ १९.४०.१ ॥

माझ्या मनातील किंवा वाणीतील जे छिद्र क्रोधयुक्त सरस्वतीकडे गेले आहे, त्याला सर्व देवांसह एकमत होऊन बृहस्पतीने सांधावे.

मा न आपो मेधां मा ब्रह्म प्र मथिष्टन ।
सुष्यदा यूयं स्यन्दध्वमुपहूतोऽहं सुमेधा वर्चस्वी ॥ १९.४०.२ ॥

हे पाण्यांनो, आमची मेधा आणि ब्रह्म हिरावून घेऊ नका. तुम्ही उत्तम वाहा; आमंत्रित मी सुमेधा आणि तेजस्वी आहे.

मा नो मेधां मा नो दीक्षां मा नो हिंसिष्टं यत्तपः ।
शिवा नः शं सन्त्वायुषे शिवा भवन्तु मातरः ॥ १९.४०.३ ॥

आमची मेधा आणि दीक्षा नष्ट करू नका; आमच्या तपाला हानी करू नका. कल्याणकारी माता आम्हाला सुख आणि दीर्घायुष्य देवोत.

या नः पीपरदश्विना ज्योतिष्मती तमस्तिरः ।
तामस्मे रासतामिषम् ॥ १९.४०.४ ॥

हे अश्विनौ, जी ज्योतिर्मयी वाणी आम्हाला अंधारापार नेते, तीच आम्हाला पोषण देवो.