అథర్వవేదం · సూక్తం 19.40

19.40.1

यन् मे छिद्रं मनसो यच्च वाचः सरस्वती मन्युमन्तं जगाम ।
विश्वैस्तद्देवैः सह संविदानः सं दधातु बृहस्पतिः ॥ १९.४०.१ ॥

నా మనస్సులో, వాక్కులో ఏ చీలిక కోపంతో కూడిన సరస్వతిని చేరిందో, దానిని అన్ని దేవతలతో కలిసి బృహస్పతి సరిదిద్దుగాక.

मा न आपो मेधां मा ब्रह्म प्र मथिष्टन ।
सुष्यदा यूयं स्यन्दध्वमुपहूतोऽहं सुमेधा वर्चस्वी ॥ १९.४०.२ ॥

ఓ జలాలారా, మా మేధను, బ్రహ్మను దూరం చేయకండి. మీరు బాగా ప్రవహించండి; ఆహ్వానించబడిన నేను సుమేధతో, తేజస్సుతో ఉన్నాను.

मा नो मेधां मा नो दीक्षां मा नो हिंसिष्टं यत्तपः ।
शिवा नः शं सन्त्वायुषे शिवा भवन्तु मातरः ॥ १९.४०.३ ॥

మా మేధను, దీక్షను నాశనం చేయకండి; మా తపస్సుకు హాని చేయకండి. శుభకరమైన మాతృకలు మాకు సుఖాన్ని, దీర్ఘాయువును ఇవ్వుగాక.

या नः पीपरदश्विना ज्योतिष्मती तमस्तिरः ।
तामस्मे रासतामिषम् ॥ १९.४०.४ ॥

అశ్వినులారా, చీకటిని దాటించి మమ్మల్ని వెలుగుతో నింపే ఆ వాక్కు మాకు పోషణను ఇవ్వుగాక.