અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.100

20.100.1

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा कामान् महः ससृज्महे ।
उदेव यन्त उदभिः ॥ २०.१००.१ ॥

ત્યારે હે ઇન્દ્ર, સ્તુતિથી પ્રસન્ન થનારા, અમે તમારી તરફ મહાન કામનાઓ મોકલીએ છીએ, પાણી તરફ જનારાઓની જેમ.

वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि ।
वावृध्वांसं चिदद्रिवो दिवेदिवे ॥ २०.१००.२ ॥

હે વીર, હે વજ્રધારી, નવાં ઉત્તમ સ્તોત્રો તમને વધારે છે; દિવસે દિવસે તમે વધુ બળવાન બનો છો.

युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे ।
इन्द्रवाहा वचोयुजा ॥ २०.१००.३ ॥

વેગવાન બે ભૂરા ઘોડાઓને સ્તોત્રથી વિશાળ રથમાં જોડે છે; વિશાળ ધૂંસરીવાળા, ઇન્દ્રને વહેનારા, વાણીથી જોડાયેલા.