อถรรพเวท · สูกตะ 20.100

20.100.1

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा कामान् महः ससृज्महे ।
उदेव यन्त उदभिः ॥ २०.१००.१ ॥

ดังนั้น ข้าแต่พระอินทร์ ผู้ที่บทสวดนำมาซึ่งชัยชนะ เราส่งความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ไปถึงพระองค์ ดุจผู้ที่ขึ้นไปยังแหล่งน้ำ

वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि ।
वावृध्वांसं चिदद्रिवो दिवेदिवे ॥ २०.१००.२ ॥

ข้าแต่วีรบุรุษ ผู้ทรงสายฟ้า บทสวดอันสดใหม่และประเสริฐย่อมยกย่องพระองค์ วันแล้ววันเล่า พระองค์ทรงเจริญยิ่งขึ้นเรื่อยไป ข้าแต่ผู้ทรงสายฟ้า

युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे ।
इन्द्रवाहा वचोयुजा ॥ २०.१००.३ ॥

ผู้คนเทียมม้าสีทองอ่อนสองตัวที่ว่องไวเข้ากับรถศึกอันกว้างใหญ่ที่มีแอกกว้าง ด้วยบทสวด ม้าทั้งสองเป็นพาหนะของพระอินทร์ และถูกเทียมด้วยถ้อยคำ