ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.100

20.100.1

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा कामान् महः ससृज्महे ।
उदेव यन्त उदभिः ॥ २०.१००.१ ॥

ಆಗ ಇಂದ್ರನೇ, ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುವವನೇ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ, ನೀರಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವವರಂತೆ.

वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि ।
वावृध्वांसं चिदद्रिवो दिवेदिवे ॥ २०.१००.२ ॥

ವೀರನೇ, ವಜ್ರಧಾರಿಯೇ, ಹೊಸ ಉತ್ತಮ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ; ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ನೀನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತೀಯ.

युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे ।
इन्द्रवाहा वचोयुजा ॥ २०.१००.३ ॥

ವೇಗದ ಎರಡು ಕಂದು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ವಿಶಾಲ ರಥಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಅಗಲವಾದ ನೊಗದವು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹೊತ್ತವು, ಮಾತಿನಿಂದ ನೊಗ ಹೂಡಲ್ಪಟ್ಟವು.