അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.100

20.100.1

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा कामान् महः ससृज्महे ।
उदेव यन्त उदभिः ॥ २०.१००.१ ॥

അപ്പോൾ ഇന്ദ്രാ, സ്തുതിയാൽ പ്രസാദിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് വലിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ അയയ്ക്കുന്നു, ജലത്തിലേക്ക് പോകുന്നവരെപ്പോലെ.

वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि ।
वावृध्वांसं चिदद्रिवो दिवेदिवे ॥ २०.१००.२ ॥

വീരാ, വജ്രധാരിയേ, പുതിയതും ഉത്തമവുമായ സ്തുതികൾ നിന്നെ വളർത്തുന്നു; ദിവസംതോറും നീ കൂടുതൽ ശക്തനാകുന്നു.

युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे ।
इन्द्रवाहा वचोयुजा ॥ २०.१००.३ ॥

വേഗമുള്ള രണ്ട് തവിട്ടുകുതിരകളെ സ്തുതിയാൽ വിശാലമായ രഥത്തിൽ കെട്ടുന്നു; വിശാലമായ നുകമുള്ളവ, ഇന്ദ്രനെ വഹിക്കുന്നവ, വാക്കിനാൽ നുകം വെക്കപ്പെട്ടവ.