ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.101

20.101.1

अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् ।
अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥ २०.१०१.१ ॥

ನಾವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ದೂತನಾಗಿಯೂ ಹೋತೃವಾಗಿಯೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಅವನು ಸರ್ವಜ್ಞ. ಈ ಯಜ್ಞದ ಸುಕ್ರತು (ಉತ್ತಮ ಸಂಕಲ್ಪವುಳ್ಳವನು).

अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् ।
हव्यवाहं पुरुप्रियम् ॥ २०.१०१.२ ॥

ಪ್ರತಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹವಿಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಅವರು ಸದಾ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಜೆಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು, ಹವ್ಯವನ್ನು ಹೊತ್ತವನನ್ನು, ಅನೇಕರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನನ್ನು.

अग्ने देवामिहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे ।
असि होता न ईड्यः ॥ २०.१०१.३ ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕರೆತಾ; ಪ್ರಕಟನಾಗಿ, ವೃಕ್ತಬರ್ಹಿಸ್ (ಕತ್ತರಿಸಿದ ದರ್ಭೆಯುಳ್ಳ ಯಜಮಾನ)ನಿಗಾಗಿ. ನೀನು ನಮ್ಮ ಹೋತೃ, ಸ್ತುತ್ಯನು.